Trichet mag nu

De race om de opvolging van Wim Duisenberg als president van de Europese Centrale Bank (ECB) is begonnen, en geen moment te vroeg. Het is interessant te zien hoeveel partijen, die betrokken waren bij de oorspronkelijke overeenkomst waar Duisenberg zijn post aan te danken heeft, geneigd zijn zich vier jaar later nog aan de destijds gemaakte afspraken te houden. Jean-Claude Trichet, de president van de Franse centrale bank, verdient het zeker om kandidaat te zijn. De man is intelligent, wordt alom gerespecteerd, kan goed met de media overweg en onderhoudt uitstekende betrekkingen met zijn collega's. Hij is een uitgesproken Europeaan en weet ook hoe hij met de markt moet communiceren. Daar heeft de ECB grote behoefte aan.

Trichets enige handicap is dat hij een Fransman is. Dat op zichzelf is al genoeg om het wantrouwen te wekken van de kleinere EU-lidstaten, die bang zijn voor de Franse ambities. Maar belangrijker is dat hij verwikkeld is geraakt in een van de schandalen die in Frankrijk in een verkiezingsjaar altijd weer de kop opsteken. Zijn betrokkenheid bij de affaire rond de voormalige staatsbank Crédit Lyonnais stamt uit de tijd dat hij thesaurier-generaal was, begin van de jaren negentig.

Dankzij het inefficiënte rechtsstelsel van Frankrijk hangt dezelfde geur van schandaal om hem heen als om de leden van de in opspraak gebrachte kredietcommissie van Crédit Lyonnais. De eigenlijke beschuldiging is in feite minder dramatisch: hij had als vertegenwoordiger van de overheid meer moeten doen om de riskante kredietpraktijken van de bank tegen te gaan. Pleitbezorgers van de integriteit van overheidsfunctionarissen wordt hetzelfde voor de voeten geworpen. Het lijkt uiterst onwaarschijnlijk dat het gerechtelijk vooronderzoek ooit ergens toe zal leiden. Maar ondertussen zou het echt schandalig zijn als de lokale politieke omstandigheden Trichet ervan zouden weerhouden om zich kandidaat te stellen voor de topfunctie bij de ECB, en als Europa als gevolg daarvan iemand zou verliezen die in staat zou zijn om de verzwakte centrale bank op orde te brengen.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld