Griekse journalisten staken voor werk en `ethische code'

Griekse journalisten hielden gisteren een staking van 24 uur als protest tegen hun onzekere arbeidsverhoudingen. Zij eisen collectieve arbeidsovereenkomsten, garanties tegen massaontslagen die vooral in het dagbladbedrijf vallen, en ook `verbetering van de kwaliteit' van hun product, waaraan de kranteneigenaren, een kleine groep die ook wel de `persbaronnen' worden genoemd, moeten bijdragen. Er wordt vooral geroepen om een `ethische code'.

Bij kwaliteitsverbetering denken de Grieken aan de eerste plaats aan de nieuwsvoorziening op televisie, waarover de laatste weken veel te doen is geweest. Niet dat de kijkcijfers teruglopen; die stijgen nog steeds ten koste van de oplagen van de dagbladen.

Maar het oordeel over de nieuwsprogramma's lijkt ongunstiger te worden naarmate er meer wordt gekeken. Het ongenoegen van de meeste Griekse journalisten richt zich vooral op een klein aantal `sterren' die enorme salarissen toucheren, grote bekendheid genieten en hun journalistieke werk combineren met allerlei promotionele activiteiten.

Enkele van deze lieden die zich schuldig maken aan wat de stakingsleiders `parajournalistiek' noemen, zijn de laatste dagen in het nieuws gekomen in een rel die bijna was uitgelopen op een politieke crisis. De bekendste en populairste `parajournalist', Makis Triandafilópoulos houdt zich al jaren bezig met onthullende reportages en stelt zich daarbij op als beschermer van de machtelozen: patiënten, beroofden, lieden die urenlang in rijen moeten staan. De laatste weken heeft hij zich op de gokautomaten geworpen, en filmde hij, als gewoonlijk met geheime camera, een afgevaardigde aan zo'n illegaal toestel die in het parlement voorzitter is van de commissie tegen illegale automaten. Maar hij bracht ook een opname van een gokautomatenmagnaat die tijdens een receptie hartelijk werd ontvangen door de president van de republiek, Stefanópoulos.

Deze `demonisering' van door de justitie ongemoeid gelaten burgers werd daags daarop voortgezet door een andere `parajournalist' die onthulde dat in de stad Patra in een huurhuis, eigendom van de president, ook zulke toestellen functioneerden. De president echter heeft in het hele land zo'n goede reputatie – wellicht ook dreigde hij met aftreden – dat vrijwel alle politici en journalisten vervolgens over de twee rapporten heen vielen. Allerwegen wordt nu `sanering van de televisie' geëist, die onder andere het verbod zou moeten inhouden nog langer het aantal kijkers naar de nieuwsuitzendingen te tellen. In deze wonderlijke entourage moet men ook de staking van gisteren zien.