Hennepkwekerij bloeide onder woonflat

De Haagse politie ontmantelde gisteren een 150 meter lange hennepkwekerij, compleet met kantine en kleedruimten onder een woonflat.

,,Ja, achteraf denk je wel eens: was dát dan die geur in mijn badkamer'', peinst mevrouw Lorsheyd. Maar hoe ruikt wiet eigenlijk? Ze heeft net de ramen van haar flat op de tweede etage gezeemd, die waren een beetje beslagen. ,,Komt dat ook daarvan dan?''

Nooit, nooit, bezweert mevrouw Lorsheyd, sinds jaren weduwe, had zij zelfs maar het geringste vermoeden dat zich onder haar rustige flatgebouw, vol bejaarden en jonge gezinnen in Zuidwest-Den Haag, al bijna twee jaar lang een complete hennepkwekerij was gevestigd. En welke bewoner je ook spreekt, iedereen toont zich stomverbaasd. ,,Hier? Hier zijn geen junks, geen criminelen. Je denkt toch niet aan een hennepfabriek'', zegt de 24-jarige E. Igdir, die vanmorgen een wandelingetje maakt met de kinderwagen. Ze wijst om zich heen: ,,Hier? Tussen een bejaardenhuis, een speelplaats, een revalidatiecentrum en scholen?''

Toch was het zo, bleek gisteren. De bewoners zagen om half drie 's middags een serie politiewagens hun straat, de Wolweversgaarde, inrijden, en tot half twaalf 's avonds hielden de agenten niet op met hennepplanten, aluminium-pijpen, isolatiemateriaal en allerlei lijvige installaties uit de kelder te slepen – ,,een soort wasmachines met een gat erin'', zoals de bejaarde buurvrouw J. Pijpers het omschrijft.

De oogst, volgens politiewoordvoerder F. van Rijnswou: zevenduizend planten, die ,,in alle stadia'', van zaadje tot uitgegroeide plant, werden geteeld in een ondergronds complex van 150 meter lang, inclusief kleedruimtes, een kantine, soep- en koffie-automaten. ,,Alles wijst op een bedrijfsmatige opzet, ze konden continu leveren.'' Er was een professioneel ontluchtings- en afvoersysteem ingebouwd. De huiseigenaar, die in de flat op de hoek woont, werd gisteren door de politie gearresteerd, maar de bewoners zagen hem vanmorgen alweer in zijn blauwe Mercedes wegrijden.

Hoe zoiets ongemerkt kan bestaan, vindt Van Rijnswou wel een goede vraag. ,,Elke paar weken'' moeten immers vrachtwagens met nieuwe volle ladingen hebben gereden, veronderstelt hij, en dan heb je nog de constante aanvoer van aliminiumfolie, isolatiemateriaal. Het komen en gaan van de werknemers. De politie heeft nog geen idee hoeveel mensen er werkten, aldus de woordvoerder. ,,Het onderzoek is nog heel pril.'' En dan ,,die zoete weeë geur, de stankoverlast''. Volgens de politie is de plantage ontdekt toen de bewoners daarover kwamen klagen. Mevrouw Pijpers weet wel beter. [Vervolg KWEKERIJ: pagina 3]

KWEKERIJ

Ja, de buurvrouw rook wel eens wat

[Vervolg van pagina 1] De bewoners zelf weten wel beter. Zaterdag viel in het hele pand de stroom uit, en tot gisteren bleef dat zo. Geen bel, geen licht. ,,Er werd illegaal stroom afgetapt, schijnt het,'' weet mevrouw Pijpers, al heeft ze het nooit gemerkt aan haar eigen rekening. ,,Zo hebben ze het ontdekt,'' meent zij. Energiebedrijf Eneco bevestigt dat niet: ,,Over illegale aftappingen doen we geen mededelingen.''

Mevrouw Pijpers woont sinds 1959 in de Wolweversgaarde. Ze kent de kelders waaruit de plantage gisteren werd geruimd. Het is ,,een prachtige ruimte'' over de lengte van de hele flat, en ,,een paar meter breed'' volgens haar. Vroeger waren er twee scholen op de begane grond, daarna stonden de kelders jarenlang leeg. Aan de voorkant zijn op straatniveau bedrijfsruimtes, waaronder een Kwikfit en opslagruimtes van onder meer een computerbedrijfje.

De kwekerij lag in de ruimte achter de kelderboxen van de bewoners. Mevrouw Pijpers komt er nooit, evenmin als de andere bewoners, omdat er een aparte ingang is. De sleutel daarvan is in handen van de huiseigenaar, de 38-jarige B.S., die op de flat in de hoek woont. Hij groeide op in de flats aan de overkant van de straat en ,,is altijd in de weer'' zeggen de omwonenden. Sinds een paar jaar is hij de huisbaas van steeds meer van hen. Hij kocht hun flats en liet in maart 2000 de kelders leeghalen. Hij was op zoek naar een huurder, begrepen zij. Maar in feite was er dus sindsdien die kwekerij.

Achteraf, zegt de jonge moeder Igdir, waren er wel tekenen. Omdat ze zwanger is, wordt ze 's nachts wel eens wakker en drinkt een glaasje jus. Dan hoorde ze wel ,,een geluid alsof een balk valt, of ijzer, alsof er gewerkt werd.'' In de zomer ,,rook ze wel eens wat'' als ze met haar kind op het open grasveld achter de flat zat. ,,Misschien rookt er iemand'', dacht ze dan. Achter de struiken op het grasveld zit een aluminium ventilatierooster. Dat is de kwekerij.

Maar nooit zagen de bewoners mensen de kelders in en uitgaan. ,,Nooit'',zegt Igdir, ,,heb ik vrachtwagens gezien of gehoord.'' Buurvrouw Lorsheyd zag overdag ,,wel eens busjes'' tegen de deuren geparkeerd. Vandaag staan de buitendeuren naar de kelderboxen van de bewoners open. Nu de ontluchting weg is, hangt er een dikke, weëe lucht.