Bijna niemand kent Edwin Kempes

Het nationale Davis-Cupteam begint morgen in Metz aan het duel in de eerste ronde tegen titelhouder Frankrijk. Verrassende vierde man bij Nederland is de 25-jarige gravelspecialist Edwin Kempes. ,,Ik had nergens op gerekend.''

Zes jaar geleden heeft Edwin Kempes even serieus overwogen voor het Davis-Cupteam van de Filippijnen te gaan spelen. De destijds 19-jarige nummer driehonderd van de wereld liep op een toernooi in het Aziatische land de Amerikaanse tennissers Cecil Mamiit en Eric Taino tegen het lijf. Net als Kempes zonen van een Filippijnse ouder. Het drietal bood de Filipijnse tennisbond hun diensten aan. Het aanbod werd afgeslagen. In de Filippijnen had Davis-Cuptennis geen prioriteit.

Op het gezicht van Kempes verscheen gisteren in Metz een brede grijns toen de in Amsterdam geboren speler terugdacht aan het voorval in het geboorteland van zijn moeder. ,,Ik had toen nooit kunnen voorzien dat ik nog eens voor Nederland zou spelen'', zei de in een fel oranje shirt gestoken Kempes. ,,Ik kom graag in Azië, maar heb me altijd voor honderd procent Nederlander gevoeld. Dat ik nu voor de tweede keer in de Nederlandse ploeg zit is prachtig. Ik had nergens op gerekend.''

In 1999 zag Kempes als bankzitter in de wedstrijd tegen Ecuador hoe zijn ploeggenoot Jan Siemerink de beslissende zege binnensleepte waardoor Nederland zijn plaats in de wereldgroep veiligstelde. Dit keer verkoos Davis-Cupcaptain Tjerk Bogtstra in de eerste ronde tegen Frankrijk gravelspecialist Kempes boven routinier Siemerink. De kans is klein dat Kempes een beslissende rol gaat spelen op het gravel van Metz. Vooralsnog is hij reserve in de ploeg, achter Sjeng Schalken, Raemon Sluiter en Paul Haarhuis.

Kempes heeft sinds hij in 1995 toetrad tot het professionele tennis zijn echte doorbraak nog niet gemaakt. Aan het begin van zijn loopbaan werd hij financieel ondersteund door Richard Krajicek. De beste Nederlandse tennisser ooit investeerde in de ontwikkeling van Kempes in de verwachting dat hij later zijn schulden met het verdienen van prijzengeld zou kunnen terugbetalen. De opzet slaagde deels. Kempes speelde zichzelf schuldenvrij, maar slaagde er niet in om zijn plek in de marge van het toptennis te verlaten. Het hoogtepunt in zijn carriere is een plaats in de halve finales van de Dutch Open in Amsterdam anderhalf jaar geleden.

Vorig jaar ontkurkte Kempes weliswaar een grote fles champagne toen hij voor eerst in de top-honderd terechtkwam, maar inmiddels is hij weer gezakt naar een anonieme plek ergens tussen de nummers 140 en 150 op de wereldranglijst. Kempes heeft het predikaat `talent' verruild voor dat van `laatbloeier'.

Captain Bogtstra, die de afgelopen maanden een aantal keren met Kempes trainde, voorziet voor de speler nog altijd een toekomst bij beste honderd van de wereld. Bogtstra: ,,Kempes is een grillige tennisser. Technisch is het allemaal wel in orde. Maar hij is vaak nog veel te onrustig. Zijn benen doen niet altijd wat zijn hoofd wil. Op de laatste US Open speelde hij in de eerste ronde tegen de Braziliaan Andre Sa een partij als een kip zonder kop. Kenmerkend. Hij is een intelligente jongen, maar hij moet wel de rust in zijn hoofd proberen op te brengen. Hij is goed coachbaar. Ook daarom heb ik hem meegenomen naar Metz.''

Kempes erkent in het centrum van de Noord-Franse stad de kritiek van Bogtstra. Ruim een half jaar geleden nam hij afscheid van zijn Nieuw-Zeelandse coach Nick Carr. Hij dacht het wel alleen te kunnen. Daar is hij van teruggekomen. Sinds kort werkt hij opnieuw met Carr. Kempes: ,,Ik dacht dat ik het allemaal wel wist. Maar ik heb gewoon een coach nodig. Iemand die mij verteld wat ik moet doen. Ik heb wedstrijden verloren die ik niet had hoeven verliezen. Ik heb te lang op eigen benen gestaan.''

Zo'n twee jaar geleden overwoog Kempes na een serie van twaalf wedstrijden, waarvan hij elf keer verloor, te stoppen met tennissen. Maar al snel kwam hij tot de ontdekking dat de sport zijn leven is. ,,Ik ben verslaafd. Ik ben helemaal gek van het spelletje. Het gevoel van het winnen zou ik snel gaan missen. Mijn doel is om dit jaar weer in de top-honderd terecht te komen. Als alles klopt zie ik voor mezelf nog wel een plaats bij de top-vijftig. Dat is het einddoel.''

Vorig jaar trad Kempes' ploeggenoot Sluiter met sensationele overwinningen voor de Davis Cup op de Spanjaard Juan Carlos Ferrero en de Duitser David Prinosil uit de anonimiteit. Kempes is naar eigen zeggen in Nederland nog nooit op straat herkend als proftennisser. ,,Maar daar zou ik niet tegen opzien, want het zou betekenen dat mijn resultaten goed zijn geweest.''