Mr Len

Of de New Yorkse hiphoplegende Company Flow ooit nog weer een volwaardig groepsalbum zal maken blijft de vraag, helemaal nu de groepsleden los van elkaar de underground zo succesvol verrijken. EL-P, voormalig frontman, componeerde en produceerde de vernieuwende hiphop van Cannibal Ox. En MR Len, de dj van Company Flow, komt nu met een soloalbum dat ook niet voor de poes is. Toch zijn beide platen volkomen verschillend.

Waar Cannibal OX ronduit duister en conceptueel uitpakte, met lome ritmes, uitwaaierende soundscapes en niet van pretenties gespeende teksten, legt MR Len zich toe op funky beats, uitgebeende muziek, en raps die regelrecht uit de onderbuik van Amerika komen.

Pity The Fool van Len biedt bovendien een stoet aan gast-mc's. Uitblinkers zijn Q-Unique van de Arsonists en Jean Grae. De manier waarop Q-Unique een nummer neerzet doet denken aan de goeie oude tijd, toen undergroundhelden er zelfs niet op zouden komen om MTV-rijpe clipjes en deuntjes te maken: mean and ugly. En het cynische verhaal dat Jean Grae vertelt over een meisje dat haar creative writing class overhoop schiet is een staaltje moderne horror waaraan ze in de B-fimindustrie nog een puntje zuigen kunnen.

Dit rauwe en gevarieerde album van MR Len overtreft dat van Cannibal Ox niet, maar is wel een zeer geslaagde tegenpool.

MR Len, Pity The Fool ; Matador / Konkurrent; OLE 392-2