Keuzepensioen

In `Kiezen voor huilende weduwe' (26 januari) wekt de auteur de indruk dat mensen, zonder nabestaanden, de keuze hebben om over hun eigen pensioenrechten te beschikken. Niets is minder waar! Bij het grootste en rijkste pensioenfonds ABP leveren alleenstaande werknemers ondanks de beloofde vrije keuze inmiddels twee-derde deel van hun opgebouwde rechten in. De term `keuzepensioen' werd aanvankelijk terecht gebezigd door D66 als initiatiefnemer. Refererend aan een uitspraak van het Europese Hof (pensioen is uitgesteld loon) werd het keuzepensioen in 1995 goedgekeurd door de Eerste en Tweede Kamer en mocht vanaf die datum door (onwillige) pensioenfondsen worden ingevoerd. Totdat na jaren stilte weduwen zich beklaagden en vakbonden en pensioenfondsen de zaak grotendeels terugdraaiden.

Intussen is het kostbare nabestaandenpensioen voor werknemers praktisch geheel ontmanteld. Alleenstaanden rest een derde deel van hun zelf opgebouwde rechten. Van `kiezen' is geen sprake. De term keuzepensioen is dan ook achterhaald, misleidend en werkt bedrog in de hand!