Almaar jagen op drugsboten

De kustwacht op de Antillen probeert in een heel groot gebied cocaïnesmokkelaars aan te houden. Dat lukt lang niet altijd. Het is onmogelijk het hele Caraïbische gebied onder controle te houden.

,,Af en toe slaan we een behoorlijk gat, halen we zo even 500 kilo uit het circuit. Prachtig, maar het is een utopie te veronderstellen dat de kust van Curaçao vrij komt van cocaïnesmokkel. Deze markt groeit, met name als gevolg van de belangstelling uit Oost-Europa.''

Woordvoerder R. Middel van de kustwacht op de Antillen staat aan de kade in de Nederlandse marinebasis Parera in Willemstad. Hij wijst op een onlangs in beslag genomen `drugsboot' – lengte circa tien meter, twee motoren, stevige laadruimte. ,,Zo'n schip, een go-fast, is uiterst populair bij de handelaren en dealers'', vertelt Middel. ,,Ze nemen 500 tot 1.000 kilo cocaïne aan boord en varen in één dag van Colombia naar de Bovenwindse Eilanden, naar Sint Maarten bijvoorbeeld. Ze hebben ongelooflijk veel brandstof bij zich, om snelheid (60 kilometer per uur) te maken en niet te hoeven stoppen.''

Middel herinnert zich nog hoe de kustwacht vorig jaar beet had. De marinemannen zagen bij Saba twee verdachte schepen vlakbij elkaar. ,,Vanaf ons moederschip, de Jan van Brakel, vertrok de boordhelikopter. Het betrof een go-fast uit Venezuela en een go-fast uit Sint Maarten. De achtervolging van een van de drugsboten duurde zo'n duizend kilometer: ons fregat, begeleid door de helikopter, joeg achter dat iets snellere scheepje aan. Schieten mogen we niet, willen we ook niet. Toen de go-fast motor- en brandstofproblemen kreeg, grepen we in. De zeven opvarenden – geen jongens met gouden kettingen om, maar mannen die voor een paar honderd dollar hun werk doen voor de ongrijpbare baronnen – vervoerden 750 kilo cocaïne.

De Antilliaanse kustwacht valt onder Nederland, de Antillen en Aruba en bestaat inmiddels vijf jaar. Ze beschikt over een moederschip met twee helikopters, drie Orions, drie cutters, zes inshore-boten en vier patrouillevaartuigen. De totale kustwacht kan beschikken over 162 mensen, onder wie 22 Nederlandse militairen. ,,De resultaten?'' vraagt Middel. ,,In 1999 hadden we vijf vangsten (1.500 kilo), in 2000 tien (1.771 kilo) en vorig jaar 22 (5.110 kilo). Op dit lijstje is onze `klapper', 12.372 kilo in 2000, niet opgenomen.''

De kustwacht `bewaakt' de Antillen en Aruba, maar werkt ook mee aan de Amerikaanse organisaties, die vanuit Key West aan drugsbestrijding doen. ,,Dat zijn de FBI en de CIA'', vertelt Middel. ,,Ze verzamelen een inlichtingenstroom over het Caraïbische gebied tussen Miami en Zuid-Amerika, met zijn 20.000 tot 30.000 vaarbewegingen per dag.'' [Vervolg COCAÏNESMOKKEL: pagina 2]

COCAÏNESMOKKEL

Drugs nu per boot

[Vervolg van pagina 1] Volgens woordvoerder Middel van de Kustwacht bedroeg de productie van cocaïne verleden jaar circa 800.000 kilo, bijna geheel afkomstig uit Colombia. ,,Daarvan gaat de helft via de Pacific naar de VS, eenvierde via het Caraïbisch gebied. 200 ton gaat rechtstreeks naar Europa.''

,,Naar schatting'', vervolgt de marine-officier, ,,wordt van het Europese deel 45 ton uit `het systeem' gehaald: in Colombia, onderweg, bij aankomst in de VS en in Europa. De drugsbaronnen weten dat. De vraag in Europa is ongeveer 165 ton per jaar. Daarom produceren ze 200 ton voor dat werelddeel.'' Tien jaar geleden ging de drugshandel ,,door de lucht'', weet Middel. ,,Kleine vliegtuigen vlogen vanuit Colombia naar de Bovenwindse Eilanden (Sint Maarten), waar ze hun lading op zee dropten. Kleine boten pikten de lading op en brachten die naar de VS. Dat gebeurt vrijwel niet meer, omdat Amerika F-16's inzette, met fotoverkenners. Nu kijken toestellen van het type Orion en AWACS naar verdachte boten uit.'' Het gaat om de go-fast, maar ook om de barkjes die met cocaïne vanuit Venezuela naar Trinidad varen en dan van eiland naar eiland `hoppen'.

Voor de Kustwacht is het ,,onmogelijk'' de kust van Curaçao ,,af te dekken'', zegt Middel. ,,We hebben een enorm moderne vloot, in vergelijking met de landen rondom de Antillen. Maar alles tegenhouden, dat bestáát niet. Neem de containerschepen. We weten zeker dat die ook cocaïne vervoeren. Maar we kunnen ze niet opentrekken, want dan doen ze Willemstad niet meer aan. Controleer je ze toch en je vindt niets, dan krijg je een enorme schadeclaim aan je broek.''

Het is kortom duidelijk, aldus Middel, dat de beruchte `bolita-slikkers' slechts een ,,klein deel'' van de smokkel voor hun rekening nemen. ,,Cocaïne zal altijd – linksom of rechtsom – in Nederland terechtkomen. Dat komt door de prijs: in Colombia kost het spul 1.500 dollar per kilo, op de Antillen 3.500, in de VS 15.000 en in Europa 35.000. De prijs van Colombia gaat twintig keer `over de kop', gouden handel dus.''