De Palestijnse droom van een rechtvaardige vrede

De Palestijnse leider Yasser Arafat heeft in The New York Times uiteengezet hoe een ,,warme vrede'' tussen Palestina en Israël eruit zou kunnen zien. Hieronder delen van zijn artikel.

De afgelopen zestien maanden zijn de Israëli's en de Palestijnen verwikkeld in een catastrofale spiraal van geweld, een spiraal die alleen maar tot meer bloedvergieten en angst kan leiden. Bijna iedereen gelooft nu dat vrede onmogelijk is, maar dat is een misvatting die voortkomt uit gebrek aan kennis over de positie van de Palestijnen. De Palestijnen moeten de Palestijnse droom voor iedereen duidelijk omschrijven.

Maar eerst wil ik in alle duidelijkheid het volgende onderstrepen. Ik veroordeel de aanslagen van terroristische groeperingen op Israëlische burgers. Die groeperingen vertegenwoordigen het Palestijnse volk en zijn legitieme aanspraak op vrijheid niet. Het zijn terroristische organisaties en ik ben vastbesloten een eind te maken aan hun activiteiten.[...]

Wij Palestijnen streven naar waarachtige onafhankelijkheid en volledige soevereiniteit: het recht ons eigen luchtruim, onze eigen watervoorzieningen en grenzen te beheersen, onze eigen economie te ontwikkelen, normale handelsbetrekkingen te onderhouden met onze buren en vrij te reizen.[...]

Bovendien streven we naar een eerlijke en rechtvaardige oplossing voor het lot van de Palestijnse vluchtelingen die vierenvijftig jaar lang niet naar hun huis konden terugkeren.

We begrijpen de demografische zorgen van Israël en we begrijpen dat bij de toepassing van het recht op terugkeer, gegarandeerd door het internationaal recht en VN-resolutie nummer 194, met die bezwaren rekening moet worden gehouden. Maar zoals de Palestijnen realistisch moeten zijn als het gaat om de demografische wensen van Israël, zo moeten ook de Israëli's zo realistisch zijn om te begrijpen dat het Israëlisch-Palestijnse conflict niet kan worden opgelost zolang de legitieme rechten van die onschuldige burgers worden genegeerd.

Als het vluchtelingenvraagstuk niet wordt opgelost, zal het ieder permanent vredesakkoord tussen Palestijnen en Israëli's blijven ondermijnen. Hoe valt voor een Palestijnse vluchteling te begrijpen dat zijn of haar recht op terugkeer niet wordt gehonoreerd en dat van Kosovo-Albanezen, Afghanen en Oost-Timorezen wel?

Volgens sommigen ben ik geen vredespartner. Mijn antwoord is: Israëls vredespartner is het Palestijnse volk en dat is het altijd geweest. Vrede is geen ondertekend akkoord tussen een paar personen – het is een verzoening van twee volken.

Twee volken kunnen zich niet met elkaar verzoenen als het ene het andere volledig wil overheersen, als het ene weigert het andere als vredespartner te behandelen, als het ene de logica van de macht in plaats van de macht van de logica hanteert.

Israël moet nog begrijpen dat er geen vrede kan komen zolang er geen recht is. Zolang de bezetting van Palestijnse gebieden voortduurt en zolang Palestijnen hun vrijheid wordt onthouden, zal de weg naar de `vrede van de moedigen', die ik met wijlen Yitzhak Rabin heb ingeslagen, bezaaid blijven met obstakels.

Het Palestijnse volk is de vrijheid veel te lang ontzegd en de Palestijnen zijn het enige volk ter wereld dat nog onder een buitenlandse bezetter leeft. Hoe is het mogelijk dat de hele wereld deze vorm van onderdrukking, discriminatie en vernedering tolereert? [...]

Hoe moet ik mijn volk ervan overtuigen dat het Israël ernst is met de vrede, als Israël de afgelopen tien jaar is doorgegaan met het bouwen van nederzettingen op Palestijns grondgebied, terwijl juist werd onderhandeld over terugtrekking uit dat gebied?

Toch kunnen onderdrukking en wanhoop, in welke mate ook, nooit het doden van onschuldige burgers rechtvaardigen. Ik veroordeel terrorisme. Ik veroordeel het vermoorden van onschuldige burgers, of het nu Israëli's, Amerikanen of Palestijnen zijn, en of ze nu gedood worden door Palestijnse extremisten, Israëlische kolonisten of de Israëlische regering. Maar met veroordelingen kun je verder terrorisme niet voorkomen. Willen we verder terrorisme voorkomen, dan moeten we inzien dat terrorisme niet de ziekte maar het symptoom is.

De persoonlijke aanvallen op mij, die op dit moment niet van de lucht zijn, geven de Israëli's weliswaar een excuus in handen om hun eigen rol in de huidige situatie te ontkennen, maar ze dragen niet bij tot een bespoediging van het vredesproces. Dat zal ook niet de bedoeling ervan zijn.

Veel mensen zijn van mening dat Israëls premier Ariel Sharon, een tegenstander van ieder vredesakkoord dat Israël ooit heeft getekend, het vuur van de onrust aanwakkert in een poging de terugkeer naar de onderhandelingstafel eindeloos uit te stellen. Helaas blijkt nergens uit dat zij ongelijk hebben.[...]

De Palestijnen dromen van een vrede gebaseerd op de volledige beëindiging van de bezetting, op terugkeer naar de grenzen van Israël van 1967 en op een gedeeld Jeruzalem, dat een open stad moet worden, de hoofdstad van twee staten: Palestina en Israël. Een warme vrede tussen twee gelijken, die wederzijds voordeel hebben van economische en sociale samenwerking.

Ondanks de wrede onderdrukking van de Palestijnen van de afgelopen veertig jaar ben ik van mening dat die droom kan en moet worden verwezenlijkt, als Israël de Palestijnen als gelijken beschouwt en niet als een onderworpen volk waaraan het zijn wil kan opleggen.

De Palestijnen zijn bereid het conflict te beëindigen. Wij zijn nu bereid om samen met iedere Israëlische leider, ongeacht zijn voorgeschiedenis, te onderhandelen over vrijheid voor de Palestijnen, over een volledige beëindiging van de bezetting, over veiligheid voor Israël en over een creatieve oplossing voor het lot van de vluchtelingen met inachtneming van Israëls demografische bezwaren.

Maar dat zullen we alleen doen als gelijken, niet als smekelingen; als partners, niet als onderworpenen; op zoek naar een rechtvaardige en vreedzame oplossing en niet als een verslagen volk dat dankbaar is voor iedere kruimel die ons maar wordt toegeworpen. Want Israël mag dan militair in het voordeel zijn, wij bezitten iets dat nog groter is: de macht van de rechtvaardigheid.