Turkse vrouw weet wat zij wil: een gigolo

Turkse vrouwen nemen hun seksuele lot steeds meer in eigen hand. Zij weet wat zij wil, en zo groeit de markt voor gigolo's.

Meltem heeft bijna alles wat haar hartje begeert – een mooie auto, een fijn huis, en een portemonnee die bol staat van de creditcards. Maar een ding ontbreekt: lekkere seks. Meltems echtgenoot, een rijke zakenman uit de Istanbulse wijk Kadiköy, is namelijk meer voor de heren en dus kwam Meltem er steeds bekaaider van af. ,,Tot ze mij ontmoette'', vertelt gigolo Salih. ,,Ze belt me nu op als haar man op zakenreis is en dan vrijen we de hele nacht tot de zon opkomt.'' Liefkozend strijkt hij over haar foto. ,,Ze weet precies wat ze lekker vindt, ze is mijn favoriete klant.''

Meltem is niet de enige vrouw in Istanbul die ,,weet wat zij wil'' – alle gigolo's zijn het er over eens dat hun markt explosief groeit. Een Turks televisiestation berichtte onlangs over een gigolonetwerk aan de Marmara-universiteit, die aan de Aziatische kant van Istanbul bij Kadiköy ligt. Studenten willen bijverdienen, aldus de tv, en rijke dames houden van seks – dus iedereen was tevreden.

Maar kan dat allemaal maar zo in een moslimland als Turkije? Alleen al de vraag doet Salih het hoofd schudden. ,,Jullie in Europa hebben het altijd maar over vrouwen met een hoofddoek die drie meter achter hun man aanlopen. Maar in Turkije is dat allang niet meer zo. Hier lopen vrouwen juist drie meter voor hun man uit.''

Niet alleen de groeiende vraag naar gigolo's geeft aan dat het seksuele zelfbewustzijn van Turkse vrouwen groeit. Zo komt de krant Sabah geregeld met een gezondheidsbijlage, waarin ook over seks frank en vrij wordt geschreven. Zo schrijft een jongen van 21 dat zijn geslacht maar acht centimeter is. Te kort, had zijn vriendin onbarmhartig geoordeeld, zo kom ik niet aan mijn trekken. Is er wat aan te doen, vraagt de jongen bezorgd. (Het antwoord van de uroloog is nauwelijks gerustelleend voor de toekomst van de relatie: twee centimer extra kan, meer niet, meldt de arts). In diezelfde bijlage laat een meisje weten dat ze voor het eerst haar hand op seksuele expeditie heeft gestuurd. Er kwam bloed uit, zo schrijft ze, betekent dit nu dat haar maagdenvlies kapot is?

Gigolo Salih weet als geen ander hoe zelfbewust zijn klanten zijn. In de wijk Taksim zijn er cafés waar de dames via de ober contact leggen met de aanwezige gigolo's. ,,Er wordt daar flink afgedongen'', vertelt Salih. ,,De klanten zeggen bijvoorbeeld: `Ik neem hem alleen maar voor 100 miljoen [Turkse lire: ruim 80 euro, red.], als hij meer wil bekijkt hij het maar'.'' Ook als de deal gesloten is, blaken de dames van zelfbewustzijn. ,,Soms ben ik zo enthousiast, dat ik vrij snel tot een hoogtepunt kom. Dan wordt de klant soms boos en zegt ze: `Had dat niet wat langer gekund?'''

De vrouw als seksuele consument – Turkije is misschien wel het enige moslimland waar dat mogelijk is. Hoe komt het dat Turkije zo uit de pas loopt? Een verklaring is ongetwijfeld dat er in Turkije een grote middenklasse is, die het heel normaal vindt dat naast de man ook de vrouw buitenshuis werkt. Werken genereert inkomen ,,en als vrouwen geen geld hebben'', aldus Salih, ,,kunnen ze ook niet aankloppen bij gigolo's.''

Maar hoe komt het dat zo veel Turkse vrouwen de stap naar een baan buitenshuis gezet hebben? Misschien dat, zoals vaak in Turkije, de uiteindelijke verklaring bij de vader van de Turkse Republiek ligt, Mustafa Kemal Atatürk. Atatürk geloofde dat Turkije alleen een moderne staat zou worden als ook vrouwen zich konden ontplooien. En zo ried hij vrouwen aan de hoofddoek de hoofddoek te laten en stimuleerde hij zijn adoptief-dochter zelfs om een carrière als gevechtspiloot te kiezen. Volgens de Turkse autoriteiten was zij de eerste vrouw die als pilote actief deel nam aan gevechtshandelingen. Vergeleken daarbij is de gang naar een gigolo natuurlijk een peulenschil.

Dat wil zeggen – voor de rijke, goed opgeleide, zelfbewuste Turkse vrouw, die eigenlijk alleen in de grote stad te vinden is. Want buiten steden als Istanbul is het leven van de gemiddelde Turkse vrouw aanmerkelijk moeilijker en lijkt zelfstandigheid, laat staan plezier in seks, een utopie. Het dagblad Hürriyet liet ongeveer anderhalf jaar geleden een steekproef houden onder een groep vrouwen die een afspiegeling vormen van de Turkse bevolking. Het resultaat was ontluisterend. Van de gehuwde vrouwen zag 69 procent lichamelijke intimiteit vooral als een vorm van dienstverlening aan de echtgenoot. Vijfenzeventig procent wist niet wat een orgasme is of had er in ieder geval nooit zelf een beleefd.

Onlangs bleek uit een ander onderzoek dat het nog erger kon. Ongeveer twintig procent van de vrouwen gaf aan verkracht te zijn door de eigen echtgenoot. Vijfendertig procent van de ondervraagde Turkse mannen verklaarde hun vrouw af en toe af te rossen. Mannen zijn hoe dan ook apen, zo liet een radicale Turkse feministe in een reactie op de cijfers weten. ,,Maar een man die zijn vrouw slaat, is niets beter dan een mannetjesbeer.''

Maar die mannetjesbeertjes moeten wel op hun tellen gaan passen – want sinds een januari zijn man en vrouw binnen het huwelijk officieel aan elkaar gelijk en is, vergeleken met het verleden, de macht van de vrouw dus aanzienlijk toegenomen. Zo heeft zij bij voorbeeld niet meer de toestemming van haar echtgenoot nodig om buitenshuis te gaan werken en kan zij na het huwelijk haar meisjesnaam in combinatie met de naam van haar echtgenoot voeren. Een man kan zelfs de familienaam van zijn echtgenote aannemen als hij dat wil.

Of veel Turkse mannen dat zullen doen, is een open vraag maar feit is wel dat al die ontwikkelingen het zelfbewustzijn van de Turkse vrouw zullen doen toenemen. En dus ziet Salih – hij is 22 en kan dus nog jaren in de business mee – zijn professionele toekomst met vertrouwen tegemoet. ,,Seks is lekker'', zegt hij, ,,en dat ontdekken vrouwen ook steeds meer.''