Palestijnen 1

Henry Siegman (NRC Handelsblad, 21 januari), wijt het niet voorkómen van de recente, misdadige en contraproductieve zelfmoordaanslagen uitsluitend aan de stommiteit van de leiders van de Palestijnse Autoriteit. Die doen inderdaad stom. Ze laten zich meer door archetypische emoties dan door de ratio leiden. Hierop speelt Sharon meesterlijk in. Menselijk gezien, en op lange termijn echter, is zijn gedrag even misdadig en contraproductief. Het is een ernstige tekortkoming dat Siegman deze kant van de zaak niet noemt. Hij gaat niet verder dan te zeggen dat de fouten van de Palestijnen ,,zo funest waren dat Sharon er wel achter had kunnen zitten''. Gelukkig berichtte deze krant in dezelfde editie over een uitspraak van Dalia Rabin, onderminister van Defensie: ,,Zij opperde de mogelijkheid dat Israël met het liquideren van de Palestijnse voorman Raed Karmi in Tulkarem verantwoordelijk is voor de huidige escalatie van geweld. Volgens Rabin heerste er voor deze moordaanslag een periode van betrekkelijke rust. Een kans op vooruitgang met de Palestijnen is daardoor verloren gegaan''.

Dit is een understatement. Uw correspondent zelf schreef reeds op 14 januari: ,,het trekt aandacht dat Israël gezochte Palestijnse terroristen na een periode van rust liquideert als de Amerikaanse bemiddelaar Zinni aanstalten maakt zijn bemiddelingspogingen te hervatten''. Het lijkt inderdaad een bewust door de Israëlische regering gevolgd beleid. Op 24 november de moord op Abu Hanoud na betrekkelijke rust maar, vlak voor de komst van de bemiddelaars Burns en Zinni, en op 1 november, vlak voor de komst van Blair ook twee Palestijnen vermoord. De op deze moorden van Palestijnse voormannen als wraak volgende terreuraanslagen zijn steeds met zekerheid te voorspellen. Daarom handelt de regering Sharon eveneens misdadig en contraproductief. Zonder hulp van buiten is de vicieuze cirkel alleen te doorbreken door beëindiging van de bezetting. Dat de Palestijnen zich door Sharon laten verleiden tot hun terreurdaden is contraproductief en dus dom. Bij een beschouwing over deze domheid betekent het verzwijgen van de rol van Sharon dat slechts de halve waarheid wordt verteld.