Marten Toonder

Iedere bewonderaar van het werk van Marten Toonder zal het door Manuel Kneepkens gelanceerde plan om ter gelegenheid van zijn negentigste verjaardag in Rotterdam een monument voor Toonder en zijn werk op te richten hebben toegejuicht. De plaats waar het monument zou komen, voor de gemeentebibliotheek, lijkt ook passend.

Over tien of twintig jaar, als Toonders verhalen misschien niet meer algemeen verkrijgbaar zijn, en zijn blijvende bijdragen aan het idioom van de Nederlandse taal niet meer als zodanig zullen worden herkend, zal het goed zijn als een dergelijk monument dit alles in herinnering brengt.

De afbeelding van het ontwerp voor dit monument door een Rotterdams kunstenaarscollectief, bij het stukje `Monument Marten Toonder' in NRC Handelsblad van 28 januari, doet echter vrezen dat het die functie niet zal kunnen vervullen en dat het in plaats daarvan zal worden ervaren als een pompeuze, onbegrijpelijke en bizarre straatversiering.

Lichtheid en speelsheid zijn de kenmerken van de sprookjeswereld die Marten Toonder heeft geschapen. Daarvan is in dit ontwerp niets terug te vinden.