Het hebben van anorexia is heel erg

Miriam, een jonge, gezonde meid met paardenstaart en kettinkje, inspecteert voor de spiegel haar onzichtbare vetkwabben. Even later loopt ze door een winkelstraat: ze kijkt verlangend naar de ranke etalagepoppen. ,,Dik stond voor mij gelijk aan vies, lomp en log'', zegt ze.

In Na de diagnose bespreekt Bert van Leeuwen ziektes en ethische dilemma's. Thema van deze aflevering: laat je je behandelen voor anorexia, of werk je dat tegen? Van Leeuwen laat drie ex-patiënten, hun ouders en een kinderpsychiater aan het woord. De patiënten vertellen eenzelfde verhaal. Onzekere meisjes die van hun buik afwilden gingen met lijnen te ver: Miriam nam bijvoorbeeld een hele strip laxeermiddelen tegelijk. Ouders waren diep bezorgd, opname in het ziekenhuis voorkwam dat ze aan ondervoeding overleden.

Bij die verhalen blijft het. In flashbacks verdwijnen de boterhammen in de vuilnisbak, een ambulance rijdt langs terwijl een piano pingelt. De vader van ex-patiënte Marleen vertelt over het moment dat zijn dochter in het ziekenhuis belandde. ,,Hoe voel je je dan?'' ,,Hulpeloos en hopeloos. Het is verschrikkelijk moeilijk.'' Van Leeuwen knikt invoelend.

Het is jammer dat hij in plaats daarvan niet meer vragen stelt. Miriam viel af tot 33 kilo, patiënte Annemarie probeerde in het ziekbed nog zoveel mogelijk te bewegen om calorieën te verbranden, Marleen lag veertien maanden in een psychiatrisch ziekenhuis. Veertien maanden! Ze moet haar verjaardag gevierd hebben terwijl ze in plaats van taart vloeibaar voedsel at, maar de presentator komt niet verder dan de constatering dat anorexia heel erg is.

Geen interessante gesprekken, en bovendien geeft Na de diagnose weinig informatie over de ziekte. Hoeveel meiden in Nederland hebben anorexia? Wat zijn de lichamelijke gevolgen? Zijn er medicijnen? De kinderpsychiater vertelt wel dat de eetstoornis bij elk gewicht nog te behandelen is, maar dan is nog niet duidelijk of ieder ziekenhuis dat ook dóet.

Rest Van Leeuwen nog het antwoord op de vraag van de week: laat je je eetstoornis behandelen? Geen van de meisjes wilde beter worden, Marleen vertelt nog dat ze gedwongen opgenomen werd. Maar van een discussie over het zelfbeschikkingsrecht van de patiënt komt het niet. Wie regelmatig de vrouwenbladen Yes en Viva leest weet het allemaal al en hoeft niet meer te kijken.

Na de diagnose: Help ik heb anorexia, EO, Ned.1, 22.00-22.40u.