Hermelijn, sleep en satijn

Wat droeg koningin Emma toen ze trouwde? Juliette Berkhout beziet de vorige vorstelijke bruidstoiletten.

Ze trouwden allemaal in de winter. Hun jurken hadden allemaal een sleep, al was die van Emma maar een halve meter en werd het ding bij Wilhelmina, Juliana en Beatrix steeds langer. En de koninklijke trouwjurken van Máxima's voorgangsters waren allemaal behoorlijk modieus, al werd er weinig ophef gemaakt over de ontwerpers. Behalve wat dat laatste betreft past Máxima keurig in de Nederlandse traditie.

Emma trouwde in 1879 in een gecompliceerd geplooide sleepjapon van crème satijn, geborduurd met zilverdraad, ontworpen volgens de laatste Parijse mode. Een hermelijnen schoudermantel bedekte haar decolleté.

Wilhelmina droeg bij haar huwelijk in 1901 een witte gedecolleteerde sleepjapon van zilverlamé, bestikt met goud, zilver en glasparels. De japon was ontworpen door het Parijse modehuis Nicaud – zij haalde haar jurk dus net als Máxima uit het buitenland.

Juliana droeg in 1937 een ivoorzijden bruidsjurk waarin een Griekse plooival was gestikt; de jurk had lange mouwen en vanaf de schouders een lange mantelsleep. Het ontwerp van de couturier Praetorius werd gemaakt in het atelier van het Haagse modehuis Kühne. Het was een elegante jurk, maar Juliana moest er van haar moeder wegens de kou een dikke jaeger onderjurk onder dragen; die is nog steeds goed te zien op de foto's.

Beatrix koos voor haar huwelijk in 1966 een echte winterjapon: een tweedelig bruidstoilet van ruwe zijde met driekwart mouwen, een niet te open hals en een openvallende rok die uitwaaierde in een zeer lange sleep.

Wil Máxima de Nederlandse traditie voortzetten, dan zal de jurk dus wit of gebroken wit moeten zijn, lang, gedekt en met een megasleep.

De bruidsjurken van Emma, Wilhelmina, Juliana en Beatrix zijn nog t/m 14 april te zien in Museum Paleis Het Loo, Inl 055 5772400.