Donderpreken in de metro

Correspondent Viktor Frölke bericht eens in de twee weken over zijn bestaan in New York.

In een overvolle lijn 4, richting uptown, staat een zwarte man in een beige regenjas. In de ene hand houdt hij een opengeslagen boek, met de andere houdt hij zich vast aan een gladde paal. Tussen zijn schoenen heeft hij een slap aktentasje geparkeerd.

,,Not many people read the bible these days'', begint hij, langzaam sprekend in een mooie maar toch penetrante bariton, die met gemak boven het gebrom van de metro uitkomt. Zijn stem doet me denken aan die van Samuel L. Jackson in de slotscene van Pulp Fiction, waarin hij Ezekiel 25:17 citeert. ,,And you will know my name is the Lord when I lay my vengeance upon thee.''

Wat mij altijd fascineert is dat zo'n man `s ochtends opstaat, in zijn agenda kijkt, en daar ziet staan: donderpreken/metro. Welke lijn zal ik vandaag eens nemen? Lijn 4 maar weer? Zijn vrouw: Trek in ieder geval een nieuw overhemd aan.

De rijdende dominee wordt een minuut of tien beleefd genegeerd. Dan schrikt iedereen even wakker als er een vertegenwoordiger van een belangengroep voor daklozen instapt. Hij houdt geen preek. Het enige waar hij om vraagt is een bijdrage. In geld of in natura, dat maakt niet uit. ,,Als u eten heeft – eten is ook goed'', brult hij door de wagon.

Alsof de duivel ermee speelt komt daarna niet alleen nog een Chinese panhandler (verkoper van prullaria) onder het roepen van ,,Wan dallah! Wan dallah!'' langs, maar ook nog een jongen, die, met de broek op zijn knieen, meerapt met wat hij hoort door zijn koptelefoon. ,, nigger – bitch – yo ass''.

De dominee laat zich niet uit het veld slaan en gaat stug door met zijn presentatie. ,,Als je ze vraagt waarom ze de bijbel niet lezen zeggen ze dat ze geen tijd hebben, naar hun werk moeten, of naar de bioscoop. Dat ze geen zin hebben, of dat ze de bijbel te moeilijk vinden. Ze denken alleen maar aan zichzelf, en ik kan u verzekeren, daaraan zal de wereld ten onder gaan.''