`Ik had niet alles over voor mijn carrière'

Lucas Buit werd afgelopen weekeinde voor de negende keer Nederlands kampioen squash. Hij streeft naar tien titels, maar ,,het gat met de concurrentie wordt kleiner''.

Wie afgelopen weekeinde was gaan kijken in het Amsterdamse Frans Otten-stadion, had de 34-jarige Lucas Buit een opmerkelijke prestatie zien leveren. Voor de negende maal in zijn squashcarriere – de eerste titel dateert uit 1992 – werd hij nationaal kampioen. Aanstormende talenten als Marc Reus (18), Dylan Bennet (17), Laurens Jan Anjema (19) en Gabor Marges (20), allen bezig met hun eerste schreden in het professionele circuit, bleken nog minimaal twee maatjes te klein voor de oude meester. Buit: ,,Maar het gat is kleiner aan het worden. Het is lang geleden dat er weer eens een groepje jongens kiest voor een fulltime squashcarrière. Het blijft wel de vraag of ze de druk en het reizen aankunnen.''

Enige smet op de negende titel van Buit was de gedwongen opgave van favoriet Tommy Berden wegens een enkelblessure. Berden (22), die volgens kenners alles in zich heeft om een wereldtopper te worden, doorbrak vorig jaar de hegemonie van Buit. Die nederlaag was pas de tweede die Buit sinds 1993 tegen een landgenoot leed. Buit: ,,Vorig jaar heb ik hem onderschat. Jammer dat Berden dit jaar moest afhaken. Ik had me prima voorbereid, was goed in vorm en had graag willen bewijzen dat ik nog altijd kans tegen hem maak. En die negende titel is natuurlijk wel noodzakelijk als je er naar tien streeft.''

Berden is inmiddels doorgedrongen tot de mondiale toptwintig. Zo hoog heeft Buit nooit gestaan. ,,Mijn hoogste klassering was 38. Drie jaar geleden ben ik, mede omdat ik voor het eerst vader werd, gestopt met het spelen van internationale toernooien.''

In de Nederlandse, Belgische en Duitse competitie en in wedstrijden voor de Nederlandse ploeg laat Buit met aansprekende overwinningen op internationale subtoppers zien dat hij nog altijd tot de eerste vijftig, zestig spelers ter wereld behoort.

Terugblikkend op zijn carrière meent Buit er niet alles te hebben uitgehaald. ,,Ik ben pas op mijn zestiende met squash begonnen. Na mijn diensttijd besloot ik prof te worden. Financieel nam ik daarmee een risico, hoewel ik na mijn eerste nationale titel wel wat sponsors kreeg. Tegenwoordig wordt er in de competitie redelijk goed betaald en kun je ook ondersteuning krijgen van NOC*NSF. Maar ik heb er altijd les bij moeten geven om rond te kunnen komen.''

Ook het gebrek aan concurrentie speelde hem parten. Buit: ,,Ik had hier eigenlijk niemand om mee te trainen. Nu hebben diverse wereldtoppers Nederland als thuisbasis. Maar voor goede trainingspotjes moest ik bijvoorbeeld naar Engeland. Dat heb ik te weinig gedaan, mede omdat ik erg gehecht ben aan mijn sociale leven in Amsterdam. Dan moet ik concluderen dat ik er dus niet alles voor over heb gehad. Iemand als Laurens Jan Anjema pakt het wat dat betreft beter aan. Die traint een groot deel van het jaar in Engeland bij Neil Harvey, de coach van wereldkampioen Peter Nicol.''

De Nederlandse televisie besteedt vrijwel nooit aandacht aan squash. Buit heeft zich er inmiddels bij neergelegd dat zijn sport blijkbaar niet aantrekkelijk is voor de media in het algemeen en de televisie in het bijzonder. ,,Technisch vereist het nogal wat om squash goed in beeld te brengen. Misschien zou de Nederlandse squashbond wat meer kunnen lobbyen voor zendtijd. Maar squash is nu eenmaal meer een doe- dan een kijksport.''

Buit wil niet klagen. Hij kon van zijn hobby zijn beroep maken en heeft over de hele wereld gespeeld. Zolang het lichaam niet protesteert en de motivatie blijft, denkt hij niet aan stoppen. Daarvoor is hij nog veel te gek op het spelletje. Buit: ,,Squash is een eerlijke sport. Wie het beste schaakt en fysiek het sterkste is, wint altijd.''

Eind maart, tijdens de play-offs, hoopt Buit met Zwolle – met mogelijk Peter Nicol in de gelederen – de Nederlandse titel voor clubteams te winnen. Volgend jaar wil hij proberen zijn tiende titel te veroveren. Zo plukt hij in de nadagen van zijn carrière nog wat vruchten van de financieel verbeterde situatie in het squash. Buit: ,,Geld is gelukkig nooit mijn belangrijkste motivatie geweest. Ik sprak net tennisster Kristie Boogert. Wat zij verdiende in de Australian Open met haar tweede ronde enkelspel en derde ronde dubbelspel, dat verdien ik niet in een heel jaar met de competitie. Ik gun het haar van harte, maar het illustreert wel dat de financiële verhoudingen in de sport zoek zijn. Eerlijk is het niet. Maar er zijn wel meer dingen in de wereld die niet eerlijk zijn.''