`Elke liefde komt ten einde'

Zondag gaat `Con Amore' in première, de nieuwe voorstelling van Ivo van Hove bij Toneelgroep Amsterdam. ,,We moeten dóórgaan. En feestvieren kunnen we ook.''

Wat is er veranderd bij Toneelgroep Amsterdam? Ivo van Hove (43), sinds één jaar leider van dat gezelschap, hoeft niet lang na te denken.

,,Veranderd is de locatie. Mijn voorganger Gerardjan Rijnders verkoos het Transformatorhuis, een oud fabrieksgebouw aan de rand van de stad. Maar ik kies voor de Stadsschouwburg. Een groep met zulke mogelijkheden – zowel financieel als productioneel en artistiek – moet de moed hebben om in het centrum van het culturele leven te staan. De hele maand februari houden we open huis. Met voorstellingen, discussies, exposities en live-muziek. Tamtam, zoals die feestmaand heet, moet het publiek weer naar de schouwburg lokken.''

Wat is er bij Toneelgroep Amsterdam nog meer veranderd?

,,Een deel van de artistieke koers. Het repertoiretoneel blijft een belangrijke pijler, want ik geloof in herinterpretatie, in telkens nieuwe visies gevoed door veranderde maatschappijstructuren en veranderende relaties van mensen onderling. Maar ik hecht ook waarde aan interdisciplinair theater. Met beeldend kunstenaars, choreografen, en componisten en filmers wil ik samenwerken om tot een nieuwe theatertaal te komen. Ook met het buitenland wil ik samenwerken.''

Con Amore is een bewerking van Claudio Monteverdi's opera L' incoronazione di Poppea. Vanwaar die keuze?

,,L'Incoronazione is een fantastisch libretto. Met een mooie, simpele verhaallijn en gelaagde personages. Het biedt ons de mogelijkheid theater te maken over een mentaliteit waarvan wij voelen dat die op dit moment opborrelt bij jonge mensen. En dat is een mentaliteit die vooruit wil kijken. Het leven is het weer waard om geleefd te worden. We hebben na elf september niet collectief zelfmoord gepleegd. Dat komt voor een deel doordat we survivors zijn, maar ook voor een deel doordat we beseffen dat we niet in onze duisternis van de jaren tachtig en zelfs van het begin van de jaren negentig moeten blijven hangen. We moeten dóórgaan. En feestvieren kunnen we ook.''

L'Incoronazione wordt vaak op een cynische manier geïnterpreteerd. Alsof de courtizane Poppea louter en alleen met keizer Nero trouwt om aan de macht te komen.

,,Ìk geloof dat hun liefde oprecht is en zo sterk dat ze alles overwint. Er zijn wel personages die heel verdrietig worden doordat die twee verliefd op elkaar zijn – één personage pleegt zelfs zelfmoord – maar de positieve kracht is toch sterker dan de ellende. Mijn kijk op de liefde is getekend door het feit dat ik adolescent was op de breuklijn van het aidstijdperk. Liefde werd plotseling een probleem. Omdat je de liefde niet meer lichamelijk kon beleven verplaatste je haar naar je verbeelding. Liefde is in mijn werk dikwijls iets eenzaams. Je wilt de ander opeten maar dat gaat niet. Ik ben enorm aanhankelijk, ik kan geen afscheid nemen. En toch weet ik dat het móet, want aan elke liefde komt een einde. Weten dat er een einde is en toch totaal verlangen naar eindeloosheid, dat is volgens mij romantiek. Ben je eenmaal door dat virus aangestoken, dan zou je eigenlijk zelf een einde aan je leven moeten maken. Maar ik heb genoeg van die somberheid. Con Amore is niet meer romantisch, Con Amore is vitaliteit. De omhelzing van seks en liefde en leven.''

Tamtam: t/, 27/2, Stadsschouwburg Amsterdam en de Melkweg. Con Amore : t/m 15/2 en in juni, Stadsschouwburg. Inl: 020-5237800 of www.toneelgroepamsterdam.nl.