Dronken prins

Dit jaar reist een grote Nederlandse delegatie naar de Winterspelen. Zeker in vergelijking met 1928, toen voor de eerste keer onze landgenoten deelnamen. Twee schaatsers meldden zich in St. Moritz: Siem Heiden en Willem Kos. Deze volksjongens ontmoetten daar olympische leiders, officials en mensen uit de hoogste lagen van de maatschappij. Maar die toonden geen interesse voor Heiden en Kos, op prins Hendrik na, de echtgenoot van koningin Wilhelmina.

Ook de Nederlandse officials lieten zich tijdens de Spelen niet afleiden door het begeleiden van hun `schaatsploeg'; ze bezochten vooral de vele festiviteiten. Omdat deze mensen alle hotelkamers hadden betrokken, zat er voor Heiden en Kos weinig anders op dan te overnachten in een badkamer. De twee schaatsers hadden eigenlijk al geen kans op een medaille omdat vooral de concurrenten uit Scandinavië zich professioneler konden voorbereiden. Met het slapen in een badkamer werd het er niet beter op. Toch reed Heiden een indrukwekkende race op de 5.000 meter tegen de Fin Backman, die als de spannendste wedstrijd van het toernooi werd omschreven. In het boek `Oranje op olympisch ijs' wordt Jan Nijland geciteerd, de enige meegereisde journalist uit Nederland. De race was werkelijk magnifiek en had zelfs bijna de aandacht van de officials getrokken. Bijna: `Wanneer het niet juist de tijd van de afternoon-tea was geweest, zou zeker heel St. Moritz zijn uitgelopen.'

Prins Hendrik zat ook op de tribune en ging compleet uit zijn bol. Daarom nodigde hij Heiden en Kos uit op zijn eigen feestje. Misschien deed hij dat om de teleurstelling door de desinteresse van de officials te compenseren. Maar ook daar vielen de twee vanaf het begin uit de toon. Het ging al wat beter toen ze de hand mochten schudden van Hendrik en sigaretten en drankjes kregen aangeboden. Toch voelden ze zich nooit echt op hun gemak, ondanks het enorme aantal ruwe grappen van de prins. Het moment dat ze eindelijk weer naar buiten konden kwam daarom als geroepen. De wandeling die volgde heeft nog het leven van de prins gered.

Want toen ze stilletjesaan terugkeerden naar hun badkamer, troffen ze Hendrik aan in de sneeuw. Hij was niet meer in staat naar zijn verblijf terug te keren, mede omdat hij niet wist waar hij was. Wellicht had hij te veel gedronken, maar daarover zal nooit zekerheid bestaan. Heiden heeft altijd geweigerd in te gaan op de vraag wat er nou precies was gebeurd. ,,Daarvoor ben ik te koningsgezind'', antwoordde hij dan. In feite gaf hij welzeker een duidelijk antwoord. Maar goed, laten we het hier maar bij houden.

jurryt@xs4all.nl