Twee doden geen nieuws, sneetje wel

,,Ik heb een hele gang met bloedende patiënten'', roept een van de twee artsen die de zondagdienst draaien over haar schouder, terwijl ze naar het ziekenhuis van het dorp bij Zimbabwe's hoofdstad Harare beent. ,,Gooi je spullen neer en kom ook kijken.''

Deze tropische zondag is door leden van de Zimbabweaanse oppostiepartij MDC (Movement for Democratic Change) gebruikt voor het organiseren van een `rally', enkele tientallen kilometers ten zuiden van het ziekenhuis. De rally was niet meer dan een bijeenkomst op een open veld, waar een hevig zwetende man met een megafoon zijn politieke standpunt uit de doeken deed voor vijfhonderd evenzeer zwetende mannen. Aanhangers van de regeringspartij van president Robert Mugabe, ZANU-PF, hadden lucht gekregen van de MDC-bijeenkomst. Ze sprongen met stokken en messen gewapend uit de bosjes. De gevechten resulteerden in twee doden en vijf zwaargewonden die in levensgevaar verkeren. Twaalf mensen waren lichter gewond en konden na medische behandeling huis- of hutwaarts. Alle slachtoffers vielen aan MDC-zijde.

In de week na de schermutselingen repte geen krant of nieuwszender over de vechtpartij, de doden en gewonden.

Afgelopen zondag was het de beurt aan ZANU-PF om in de regio een rally te organiseren. Hier kregen leden van de MDC lucht van, ook met schermutselingen tot gevolg. ,,Rally in de buurt aan de gang, eerste man met steekverwonding ligt nu op de spoedeisende hulp!'', zo heette het in het alarmerende telefoontje. Na een sprint naar het ziekenhuis komen de artsen in een eerste hulpkamer waar vijf mannen opgewonden rond het slachtoffer staan. Een zuster doet verwoede pogingen om tussen de vijf door de patiënt te verzorgen. Maar de vijf mannen zijn te druk bezig met het uitleggen hoe lang het mes was en hoe diep het de bast van het slachtoffer in is gegaan, om voor de zuster aan de kant te gaan. De vijf worden de gang op gewerkt.

Het slachtoffer blijkt een twee centimeter lange snee te hebben op leverhoogte. Het gat is niet dieper dan een half pinkkootje. Niets aan de hand. Voor de zekerheid blijft de minimaal gewonde ZANU-PF aanhanger een nachtje ter observatie.

's Maandags staat opeens een verslaggever van de Zimbabweaanse staatstelevisie ZBC in het ziekenhuis met een gevolg van licht- en geluidsmannen en vier politieagenten.

Ze komen een verslag maken over de gewonde ZANU-man. Omstandig doet het slachtoffer voor de draaiende camera zijn wond uit de doeken en toont zijn twee centimeter lange letsel. Die avond kan heel televisiekijkend Zimbabwe de door MDC aangerichte snee zien.

Het echte kind van de rekening in dit plattelandsziekenhuis is een meisje van twee. Afgelopen week gooide ze 's avonds een pot kokend water over zich heen. De volgende ochtend komen de ouders pas met het voor een kwart verbrande kind.

Bij aankomst in het ziekenhuis is het meisje bewusteloos door vochtverlies uit haar blaren. Het inbrengen van een infuus om vocht toe te dienen lukt niet meer. Het kind wordt in een doek gewikkeld. In de operatiekamer zoeken de artsen in een kleine operatie een vat om vocht toe te dienen. Op de operatietafel snakt het kind nog één keer diep naar adem, dan is ze dood.

De moeder is ontroostbaar. ,,Waarom komen jullie ook nu pas, als het kind gisteravond al verbrand is?'' vraagt de zuster van de operatiekamer. De moeder antwoordt: ,,We waren bang om met de huidige onrust na donker over straat te gaan, daarom hebben we de ochtend afgewacht.''

Eerste deel van een korte reeks over Zimbabwe, geschreven door een medewerker die gezien het gebrek aan persvrijheid in Zimbabwe anoniem moet blijven.