Brian Wilson

Bijna 35 jaar na zijn afscheid van het concertpodium maakt het studiogenie van de Beach Boys zijn langverwachte comeback. De overige Beach Boys gingen zonder hem door, maar nu broers Dennis en Carl zijn overleden en Mike Love en Al Jardine bakkeleien om het recht op de groepsnaam, legt Brian Wilson (59) een terechte claim op een groots muziekverleden. Voorafgaand aan een tournee die hem vorige week voor drie optredens naar de Royal Festival Hall in Londen bracht, werd in Los Angeles het dubbelalbum Live At The Roxy Theatre opgenomen met begeleidingsgroep The Wondermints. De ingewikkelde samenzang hebben ze perfect onder de knie en met Wilson als leadzanger achter de piano klinken sixties-klassiekers als In my room, God only knows en Good vibrations nog even indrukwekkend.

Zo'n terugblik zou al te gemakkelijk kunnen vervallen in nostalgie naar nummers die in hun oorspronkelijke versies onmogelijk te verbeteren zijn, ware het niet dat repertoirekeuze en aankondigingen een verhelderende blik geven in de drijfveren van een van de grootste songschrijvers aller tijden. Surfer girl bedacht hij tijdens een autorit, Be my baby van de Ronettes zingt hij omdat het zijn favoriete popsong is en The little girl I once knew begint met instructies aan de muzikanten, alsof de luisteraar een kijkje in de keuken wordt gegund.

Curieus en vol zelfspot is het nummer Brian Wilson van The Barenaked Ladies met de door Wilson zelf gezongen openingswoorden ,,If you wanna find me, I'll be in my sandbox.'' Zijn brille als componist en arrangeur blijkt uit de noot voor noot van hun studioversies nagespeelde instrumentals Let's go away for awhile en Pet Sounds, die hier voor het eerst live werden uitgevoerd en die nog niets aan tijdloze schoonheid hebben ingeboet.

Brian Wilson: Live At The Roxy Theatre (BMG/BriMel SANDD107)