Feyenoord houdt zich staande in kolkende Galgenwaard

Als de uitwedstrijden tegen FC Utrecht een graadmeter zijn voor de drie Nederlandse topclubs, maakt Feyenoord de meeste kans op het kampioenschap. De concurrenten werden eerder dit seizoen nog van het veld gespeeld in de Galgenwaard. Ajax verloor kansloos met 3-1. PSV behaalde een gelukkige 3-3. Feyenoord was gisteren gelijkwaardig aan FC Utrecht, dat de 2-2 als een morele overwinning vierde.

De ploeg van trainer Adelaar heeft anderhalf jaar geen thuiswedstrijd meer verloren. FC Utrecht is in eigen stadion 24 competitiewedstrijden ongeslagen. SC Heerenveen, dat deze week twee keer (beker en competitie) op bezoek komt, is gewaarschuwd. De Friese ploeg kan zich beter spiegelen aan AC Parma, dat afgelopen najaar in het UEFA-Cuptoernooi een eenvoudige 3-1 zege behaalde in de Galgenwaard.

In de veredelde bouwput van FC Utrecht is de ambiance nog even sfeervol als voor de verbouwing. De `twaalfde man' heeft een stimulerende werking op een elftal dat voornamelijk uit straatvechters bestaat. De afwezigheid van de grootste vechtjas, de geschorste Belg Vreven, voelde niet als een gemis. Linkshalf Bosschaart ging nu voorop in de strijd. Hij was met rechtshalf Tanghe uitblinker bij de thuisploeg. Het middenveld is niet langer de achilleshiel van FC Utrecht en daarmee is het huidige succes verklaard.

In de aanval kan trainer Adelaar vertrouwen op Kuyt en Gluscevic. De Katwijker en de Joegoslaaf zijn meesters in het afschermen van de bal en weten elkaar blindelings te vinden. Ze komen alleen snelheid en techniek tekort. Als alternatief kwam technisch-directeur Berger onlangs met het Finse talent Roiha op de proppen. Deze voormalige atleet mocht gisteren een kwartiertje invallen. Hij is vliegensvlug en loopt als een hinde over het veld. Of hij ook aardig tegen een bal kan trappen, werd nog niet duidelijk.

Tegenover het gepassioneerde voetbal van FC Utrecht oogde het spel van Feyenoord nog even steriel als voor de winterstop. Na alle lovende verhalen van de afgelopen weken stelde de Rotterdamse ploeg teleur. De overwinning in een vriendschappelijk toernooi op Gran Canaria was nog reden voor een euforische stemming in de (Rotterdamse) pers. Feyenoord speelde op het Spaanse eiland als herboren, was de teneur van de verhalen. Eenmaal terug in Nederland bleek van een metamorfose geen sprake. Feyenoord speelde even degelijk en voorspelbaar als voor de winterstop.

Trainer Van Marwijk had zijn vertrouwen uitgesproken in een nieuwe opstelling, met Paauwe in de defensie en Van Wonderen op het middenveld. De omzetting was ingegeven door het vooroordeel dat een verdedigingsduo tegenwoordig rechtsbenig én linksbenig moet zijn. Aardig bedacht, maar Paauwe had geen vat op de slimme Gluscevic en Van Wonderen raakte pas op dreef toen FC Utrecht als een aangeslagen bokser in de touwen hing.

Uitblinker bij Feyenoord was de Japanner Ono, die tot grote spijt van zijn aanwezige landgenoten wordt misbruikt als linksbuiten. Gisteren was zijn vriend en collega Nakata aandachtig toeschouwer. Tot verbazing van voetbalminnend Utrecht werd deze Japanse voetbalheld van Parma achterna gelopen door hele horden journalisten en fotografen. Vergeleken bij de populariteit van Nakata wordt Ono nog met rust gelaten.

Feyenoord vreest zijn uitblinker tijdens het slot van de competitie te moeten missen. Ono wordt eind maart opgeroepen voor de Japanse selectie die zich in eigen land grondig gaat voorbereiden op het wereldkampioenschap. Van Marwijk hoopt op een later vertrek, maar volgens de regels van de wereldvoetbalbond FIFA is een club verplicht een speler vrijaf te geven voor een nationale ploeg.

Zonder Ono mist Feyenoord een verbindingsspeler die zijn ploeggenoten met één geniale actie in kansrijke stelling brengt. Bosvelt en Van Wonderen zijn meer hardlopers dan spelverdelers. De assist waarmee Ono aan de basis stond van het openingsdoelpunt van Tomasson, was een schoolvoorbeeld van tactisch inzicht. Ono plaatste de bal in de tweede minuut tussen twee verdedigers in de voeten van de vrijstaande Deen. Met een handige lichaamsbeweging passeerde Tomasson doelman Wapenaar.

FC Utrecht leek wakker geschrokken en begon een tegenoffensief. In de vierde minuut zorgde Van den Bergh voor de gelijkmaker. Hij benutte de rebound van een vrije trap die Tanghe tegen de paal had gemikt. Feyenoord werd in het resterende deel van de eerste helft onder de voet gelopen en mocht blij zijn dat de achterstand bij rust tot een doelpunt beperkt bleef. Een kwartier voor rust scoorde Tanghe met een droge knal, na een mooie combinatie over drie schijven.

In de loop van de tweede helft profiteerde Feyenoord van de vermoeidheid bij de tegenstander. FC Utrecht kon het tempovoetbal niet anderhalf uur volhouden en werd in de slotfase gered door de gong. Een kwartier na de pauze scoorde Van Hooijdonk met een kopbal bij de tweede paal. Feyenoord had nog een half uur om zijn grotere longinhoud in een derde doelpunt tot uiting te brengen. FC Utrecht mocht zich gelukkig prijzen met de puntendeling, die volgens beide trainers een afspiegeling van de krachtsverhoudingen was.

FC Utrecht

2

Feyenoord

2

Ruststand 2-1. 2. Tomasson 0-1, 4. Van den Bergh 1-1, 36. Tanghe 2-1, 60. Van Hooijdonk 2-2. Schds: Wegereef. Tsch: 13.500. Gele kaarten: Zwaanswijk, Roest en Roiha (FC Utrecht); Paauwe en De Haan (Feyenoord).