Capriati verslaat Hingis in dramatische finale

Na de meest bizarre grandslamfinale ooit gespeeld in het vrouwentennis behield Jennifer Capriati haar titel op de Australian Open. In de moordende hitte op Melbourne Park werd Martina Hingis mentaal en fysiek gesloopt.

Deze week verschijnt Martina Hingis alweer op het toernooi van Tokio, al moet haar deelname worden uitgelegd als een vorm van therapie na de verbijsterende apotheose van de Australian Open. Niet eerder in de geschiedenis van het vrouwentennis werd een grandslamfinale gewonnen door een speelster, nadat ze vier matchpoints had overleefd.

De primeur kwam zaterdag op naam van de Amerikaanse Jennifer Capriati, die in de moordende hitte op Melbourne Park tot in het diepste van haar ziel moest afdalen om haar titel te kunnen prolongeren. In drie sets (4-6, 7-6 en 6-2) hield Hingis definitief een complex over aan het spelen van finales.

Bij een 6-4 en 4-0 voorsprong in de tweede set had Hingis haar vierde titel in Melbourne voor het grijpen. Mentaal blokkeerde de 21-jarige Zwitserse als Jana Novotna in haar legendarische crying game op Wimbledon tegen Steffi Graf en dat bleek de inleiding tot een krankzinnige ontknoping. Twaalf servicebreaks, drie bezoeken aan het toilet, een medische time-out en een reglementaire onderbreking van tien minuten na de tweede set, waarin de uitgeputte speelsters door een team van artsen en fysiotherapeuten werden opgeknapt; het waren de ingrediënten van een curieus spektakelstuk. Nadat ze op 4-0 bangelijk haar service inleverde, kreeg Hingis nog een breakpoint voor een 5-1 voorsprong in de tweede set. Maar het ergste moest nog komen.

Op 5-3 forceerde Hingis het eerste matchpoint en Capriati wist al eerder dat ze niet op haar kwetsbare gestel kon vertrouwen. Met blessures aan beide heupen was de 25-jarige Amerikaanse naar Melbourne gekomen, maar geestelijk toonde Capriati zich sterker dan ooit. Met het leeuwenhart van haar landgenoot Jim Courier, die traditioneel zijn beste tennis speelde met een strop om zijn nek, durfde ze op de cruciale momenten van de partij het initiatief te nemen. Met een snoeiharde backhandwinner werkte Capriati het eerste matchpoint weg en ze beklom wederom de barricaden, toen Hingis op 6-5 nog twee matchpoints kreeg.

In schril contrast met de moedige tactiek van Capriati stond de behoudzucht van de onzekere Hingis, die ruiterlijk erkende dat ze slechts speculeerde op fouten van haar tegenstander. ,,Juist op de matchpoints bewees Jennifer waarom zij momenteel nummer één van de wereld is.'' Bloedstollend verliep de tiebreak van de tweede set, waarin beide speelsters na elk punt uitgeput op de stoel van de lijnrechters neerzegen om de beklemmende warmte in de Rod Laver Arena op de baan was het ruim boven de 40 graden te ontvluchten. Het ijsvest over haar tennispak bracht Hingis echter geen verkoeling in het hoofd. Het wekte geen verwondering dat ook het vierde matchpoint voor de nerveuze Zwitserse op 7-6 in de tiebreak verloren ging, omdat ze het noodlot over zichzelf afriep.

Hingis had in de finale van het toernooi in Sydney tegen Clijsters en in de halve eindstrijd van de Australian Open tegen Seles al moeite gehad om de partij uit te serveren. Die verontrustende signalen had ze blijkbaar genegeerd, want Capriati voelde feilloos aan dat haar uitdager niet over een killersinstinct beschikte. Het was hartverscheurend om te zien hoe Hingis geestelijk uit de rails liep, toen ze ook haar vierde matchpoint verknoeide. Op het tweede setpunt voor Capriati verstijfde haar arm bij de tweede opslag en met de ridicule snelheid van 97 kilometer per uur daalde de bal over het net. Na de return van Capriati smeet Hingis gefrustreerd haar racket weg en het liefste had ze het stadion meteen verlaten.

De nieuwe `hittepolitiek' van de Australian Open voorziet bij de vrouwen in een pauze van tien minuten voor de beslissende, derde set. Hingis was in mentaal opzicht al geknakt en fysiek betaalde ze de tol voor haar overwerk in het dubbelspel met Anna Koernikova. ,,Ik wilde nog maar één ding, vluchten, weg uit deze misere, want ik wist na het verlies van de tweede set dat ik de partij onmogelijk kon winnen'', stamelde Hingis. ,,Ik kon me niet meer bewegen, de hitte was ondragelijk.'' Ondragelijk was vooral de gedachte dat ze voor de vijfde keer sinds haar laatste grandslamtitel, drie jaar geleden in Melbourne, een finale ging verliezen. Zelfs de Australian Open is niet langer het fort, waar Hingis zich kan verschuilen voor het geweld van de girl power.

Uitgerekend haar zesde, achtereenvolgende finale op Melbourne Park leverde een traumatische ervaring op, waarvan de sporen nog lang zichtbaar zullen blijven. De derde set bleek een formaliteit en Capriati hoefde slechts naar een ernstig zieke, Australische vriend op de tribunes te kijken om haar pijn te verbijten. ,,Ik heb het zwaar gehad en ik weet nog niet hoe ik deze wedstrijd heb weten te winnen'', vertelde Capriati. ,,Ik speelde agressief op de matchpoints en ik ben altijd positief gebleven. Maar als mijn zieke vriend kan vechten voor zijn leven, wat stelt een tennispartij dan voor?'' Darren Bartholomeusz weigert de strijd met botkanker op te geven. In zijn rolstoel moedigde hij de vrouw aan die hem met haar eresaluut tijdens de huldiging tot tranen toe ontroerde. Het was een groots gebaar van de kampioene, die het zwakste vrouwentoernooi in Melbourne sinds jaren nog enige allure gaf.