Schokken op hoekige beat

Op electrofeesten is het niet echt goed dansen schrijft Lukas Keijser, maar schokkerig bewegen, zo'n beetje als een marcherende robot, gaat perfect.

Als het gaat om muziek in het uitgaansleven, dan is electro het nu helemaal. Electro stamt uit de jaren tachtig en kenmerkt zich door blikkerige synthesizers, stemvervormers en een kille, hoekige beat. Kraftwerk werd er destijds groot mee, tegenwoordig ontwikkelt de muziek zich verder met DJ's als Simon Begg en Felix da Housecat.

Electro is behalve in Nederland in heel Europa in opkomst. De muziek gaat van Zwitserland tot België en Engeland. In Amsterdam was DJ Li-Z al in '99 een van de eersten. Op dinsdagavonden draaide ze in bar Seymour Likely vooral duistere platen aan elkaar. Veel publiek kwam er niet op af. Dat is inmiddels anders op de electrofeesten die sinds een paar maanden op verschillende plekken worden georganiseerd. Op de electronacht in Paradiso precies twee weken geleden kwamen zelfs tieners die nog niet geboren waren ten tijde van Kraftwerk cum suis.

De Code Red-avonden van Fanclub, het communicatiebureau dat op een originele manier merken in de markt zet, worden eveneens goed bezocht. Code Red is opgezet om ruimte te bieden aan het nieuwe experiment en dat is op het moment electro. Een wodkafabrikant die geloofwaardig wil blijven bij jong publiek sponsort de avonden.

Een van de Code Red-feesten vond plaats in de stadsschouwburg, de meest recente afgelopen zondag in de pas geopende Fanshop van Fanclub. Dit is een ruimte waar je kunt winkelen, feesten en exposities kunt bekijken en dan het liefst allemaal tegelijk. Er zijn steeds andere organisatoren, onder wie mode-ontwerpers Viktor en Rolf. De ruimte is redelijk groot, er is veel raam en het is er helemaal wit geschilderd. Voor Code Red was de shop aangekleed met rood tl.

De electro had op deze avond een hoog doe-het-zelf-gehalte. Een Weens netwerk van DJ's, mode-ontwerpers en muzikanten was uitgenodigd. De `band' Twinni speelde live na een modeperformance; modellen stonden stokstijf kleding te showen, het publiek moest eromheen wandelen. De zangeres van Twinni had een truitje aan met een wat lomp opgenaaide hand, de muzikanten waren druk in de weer met allerhande drumcomputers en synthesizers omgeven met een kluwen draden. De zanger droeg een ook duidelijk zelf vervaardigde witte cape en een stemvervormcomputer die met tape op zijn blote borst was geplakt. Twinni bracht zelfgeschreven electro waarin de zanger vooral veel blikkerig gelach kon laten schallen. Hij had bijna iets satanisch, ook doordat hij een rode lamp aan zijn microfoon had bevestigd, waardoor zijn gezicht vreemd werd belicht.

Het publiek, kunstenaars, journalisten, architecten en fotografen, bleef opvallend in de plooi. Echt mooi was de electro hier niet, wel heel grappig.

Fanshop, Nieuwezijds Voorburgwal 262B, 020-3303202. Internet: www.fanclub.nl

Lukas Keijser: lk@nrc.nl