Opgeruimd begin Zijderoute festival

Een uitverkocht Concertgebouw dat ademloos luistert naar een `lange adem'-zangeres uit Mongolië, hoe is het mogelijk? Een donderend applaus voor een duo dat een kinderlijk deuntje uit Azerbeidjan speelt, wie had dat ooit kunnen denken?

In elk geval niet de nitiatorenvan het Zijderoute feestje dat ruim tien jaar geleden plaats vond als onderdeel van het Holland Festival.

De enige locatie was toen het Tropeninstituut waar men niet klaagde als men voor muziek uit China en Oezbekistan tweehonderd bezoekers op kon trommelen.

Te weinig natuurlijk voor het Concertgebouw, een aantal fondsen, platenmaatschappij Sony en hun aller `darling cellist' Yo-Yo Ma. De handen werden ineengeslagen, de media bespeeld, de posters geplakt en zie: wat ooit begon als een bescheiden plan, groeide uit tot een spektakel in de vorm van een multi-culti karavaan die in twee jaar door drie werelddelen trekt.

Het meest opvallende van de openingsavond was het feit dat Yo-Yo Ma zelf verreweg het meest aan het woord was. Zo compenseerde hij het ontbreken van één vocalist met een solostuk voor hemzelf. Een vreemde beslissing op een avond getiteld `Stemmen langs de zijderoute'. Temeer daar de `lange zang' van de Mongoolse Khongorzul Ganbaatar niet meer dan vier minuten duurde en de als `oerkreten' aangekondigde roepjes van kayagun-speelster Jihyun Kim zelfs maar dertig seconden vergden.

De meeste tijd ging naar een viertal composities met als duidelijkste het lyrische Orion van de Japanse componist Toru Takemitsu. Dat Yo-Yo Ma, in dit stuk begeleid door pianist Joel Fan, de sterren van de hemel speelde, was geen verrassing, het dateert van 1984.

Een overvloed aan kleine geluidjes kenmerkt Night Music van de Oezbeek Dmitry Yanov-Yanovsky. Dat er aan het eind van dit stuk een bandje met een engelenkoor mee ging lopen was mooi, al was wierook ook op zijn plaats geweest om de geur van heiligheid te accentueren.

Net als bij dit laatste stuk stond er ook in Dervish van Ali-Zadeh uit Azerbeidjan een dirigent voor het orkestje van zes man. Met als voorspelbaar resultaat dat ook de laatste vocalist, de doorgaans machtig klinkende Alim Qasimov, geen seconde uit de bocht vloog.

Heel prettig waarschijnlijk voor Yo-Yo Ma die zo van opgeruimd houdt,maar misschien wat teleurstellend voor mensen die hadden gehoopt op een spannend concert. De ontmoeting tussen Oost en West is keurig begonnen. Het wordt nu tijd voor wat rake klappen.

Concert: Opening Zijderoute Festival. Gehoord: 25/1 Concertgebouw, Amsterdam. Vervolg: 26 en 27/1 KIT Tropentheater, Amsterdam.