Korthals past noodwet aan na kritiek

Minister Korthals (Justitie) heeft de Noodwet, die het mogelijk maakt om drugssmokkelaars op Schiphol in speciale gevangenissen op te sluiten, aangepast op advies van de Raad van State.

Het advies om de termijn voor de Noodwet, die in maart van kracht moet zijn, te beperken tot één jaar heeft de minister inmiddels overgenomen in het wetsvoorstel dat hij gisteren naar de Tweede Kamer heeft verstuurd. Een woordvoerder van Justitie bevestigt dat daarmee in de praktijk het cellenprobleem in een jaar moet zijn opgelost. Korthals zei gisteren desgevraagd dat hij desnoods met aanvullende wetgeving komt om het speciale gevangenisregime alsnog mogelijk te maken. Ook zal op advies van de Raad van State worden toegezien op speciale behandeling voor jeugdige gedetineerden.

De meeste opmerkingen van de Raad van State heeft de minister naast zich neergelegd. De Raad heeft op tal van punten ernstige bezwaren. Zo dringt hij er op aan, in ieder geval jonge gedetineerden gescheiden te houden van volwassen drugskoeriers. Verder voorziet de wetstekst van de minister niet in de scheiding van arrestanten en verdachten, terwijl dat in het kader van internationale verdragen wel verplicht is.

Ook hebben opgepakte drugskoeriers recht op resocialiseringsprogramma's. Het argument om hun die niet te geven, namelijk wegens personeelsgebrek en het gegeven dat het merendeel van de drugskoeriers na detentie zullen worden uitgezet, wijst de Raad af.

Ook moet ondanks groepsopsluiting rekening gehouden worden met de eventuele godsdienstige overtuiging van arrestanten, met name bij voedselverstrekking. Voor de gelovigen geldt ook, net als voor gedetineerden in het reguliere gevangeniswezen, dat zij recht hebben op geestelijke verzorging. De in het wetsvoorstel opgelegde beperkingen, waar het gaat om het briefgeheim en het voeren van telefoongesprekken en het gegeven dat gedetineerden daar niet altijd over geïnformeerd hoeven te worden, is volgens de Raad op onderdelen strijdig met het Europees Verdrag voor de rechten van de Mens. Beperking van het telefoonverkeer wordt opgelegd ,,terwijl niet valt in te zien wat de dringende noodzaak daarvoor is''.

Het personeelsgebrek zal er in de praktijk toe leiden dat geestelijke verzorging van gedetineerden niet gegarandeerd wordt, zo blijkt uit de memorie van Toelichting die Korthals naar de Tweede Kamer heeft gestuurd. Resocialiseringsprogramma's blijven tot het meest minimale niveau beperkt. De directeur van de inrichting hoeft bij de voedselverstrekking geen rekening te houden met de geloofsovertuiging van de gevangene.