Eindelijk mag India vlaggen

India knapt traditioneel de hoofdstad op voor de viering van de Dag van de Republiek, vandaag. Dit jaar is de dag echter belangrijker dan anders.

`Laat de dag van gisteren', klinkt het op de radio, `We zijn uiteindelijk allemaal Indiërs'. Het is een oud lied dat mooi past op deze dag, de Dag van de Republiek. Een grotere feestdag kent India niet, zelfs de dag van de onafhankelijkheid wordt niet zo plechtig en eerbiedig gevierd.

De afgelopen dagen is men bezig geweest de stad te verfraaien. In de parken en langs de talloze rotondes zijn kleurige doeken aangebracht, de monumenten en standbeelden van nationale helden zijn gewassen en gepoetst, straatlampen zijn gerepareerd, het gras langs de wegen is gemaaid, straatvegers hebben met hun rieten bezems extra grondig het stof opgewaaid, terwijl hordes oude vrouwen de stoepranden hebben gewit.

Deze dag van de republiek is zelfs van grotere betekenis dan anders. Vorig jaar werd het feest verstoord, omdat juist op die dag de rampzalige aardbeving plaatshad in Gujarat, met naar schatting 20.000 doden. Maar nu staat India op voet van oorlog met Pakistan; het is daarom des te belangrijker nationale trots te demonstreren.

Dus worden vele duizenden toeschouwers verwacht die zullen komen kijken naar de militaire parade, die er op de dag van de generale repetitie, eergisteren, imposant uitzag. Misschien is de parade dit jaar minder lang dan gewoonlijk, omdat heel veel oorlogsmaterieel ontbreekt. Veel tanks en manschappen zijn langs de grens met Pakistan samengetrokken. Maar het gevoel van vaderlandsliefde is heftiger dan ooit. Naar het er nu uitziet wordt dat geuit met een zee van vlaggen, en ook dat is uniek.

Tot vandaag mochten burgers de Indiase driekleur van saffraan, wit en groen niet hijsen. Dat mocht alleen op overheidsgebouwen. Maar een patriottische burger vocht de wet aan en won. Onder een aantal strikte voorwaarden: alleen op de Dag van de Republiek, de vlag mag nimmer de grond raken en de vlag moet worden gekocht bij het ministerie van Binnenlandse Zaken. En de vlaggen waren niet aan te slepen.

De parade vertrekt van het presidentiële paleis langs Rajpath, de brede, kaarsrechte weg, die in zijn naam ironisch genoeg nog steeds verwijst naar de Britse raj, de koloniale overheersing. Het zou op het eerste gezicht overkomen als puur machtsvertoon: de vliegtuigen die in sierlijke formatie voorbijschieten, de blinkende raketten, de keurig marcherende troepen en paratroepen, wat is het anders dan een demonstratie van de gevechtskracht van het land met het vijfde grootste leger ter wereld?

Dat is juist niet de bedoeling van de Dag van de Republiek. Natuurlijk laat het leger zijn kunnen zien, maar het gaat om het saluut aan de president. De generaals van de land-, zee- en luchtmacht buigen ceremonieel voor president en regering, daarmee belovend dat zij de democratie trouw zullen zijn.

Inderdaad heeft India voor een derdewereldland de bijzondere reputatie dat er nooit een staatsgreep is gepleegd. Het is een tijdrovende en bureaucratische natie, maar een democratie is het land sinds de onafhankelijkheid gebleven. De Dag van de Republiek moet eigenlijk de dag van de democratie heten.