Asielzoekers

Op 15 januari berichtte NRC Handelsblad dat het aantal asielzoekers met een kwart is gedaald, welke daling wordt toegeschreven aan de nieuwe Vreemdelingenwet die vorig jaar van kracht werd. In het bericht wordt tevens aangegeven dat de IND verwacht dat het aantal vluchtelingen dat met succes de asielprocedure doorloopt, zal dalen van de huidige 40 procent naar 20 procent.

Naar de mening van het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten (NJCM) is het echter te vroeg om de daling van het aantal asielzoekers toe te schrijven aan het `succes' van de nieuwe Vreemdelingenwet. De termijnen waarin een daling van het aantal asielzoekers wordt geconstateerd, vallen immers samen met de verscherpte controles in het kader van de MKZ-crisis en naar aanleiding van de aanslagen van 11 september vorig jaar. Met name de controles op de luchthavens en aan de landsgrenzen hebben tot gevolg gehad dat asielzoekers slechts in beperkte mate in staat zijn gesteld om Nederland in te reizen.

De verwachting van de IND dat het aantal positieve beslissingen met de helft zal worden teruggedrongen, had door de IND moeten worden onderbouwd. Het is bovendien merkwaardig dat de IND hiermee vooruitloopt op de inhoud van toekomstige asielverhalen. Binnen het asielrecht hoort immers het individuele asielverhaal centraal te staan en heeft een ieder die in eigen land met vervolging wordt bedreigd het recht op bescherming. Ook Nederland dient deze bescherming te waarborgen.

In het bericht wordt voorts aangegeven dat `nieuwkomers' binnen 48 uur te horen krijgen of ze in Nederland mogen blijven. Deze bewering is slechts in zoverre correct dat alleen kansloos geachte asielzoekers binnen 48 uur een eerste beslissing krijgen. In de meeste zaken zal het ook na invoering van de nieuwe Vreemdelingenwet vele maanden, zo niet jaren, kunnen duren voordat een definitieve beslissing genomen wordt.

Terecht wordt in het bericht melding gemaakt van de magere resultaten om uitgeprocedeerde asielzoekers te verwijderen. Van dit beleid zien wij nu steeds vaker de gevolgen. Uitgeprocedeerden worden zonder pardon op straat gezet, terwijl de Nederlandse overheid zich terdege bewust is van het feit dat velen van hen niet kunnen worden uitgezet, omdat zij niet aan de vereiste reisdocumenten kunnen komen. De Nederlandse overheid die prat gaat op haar democratische verworvenheden en haar respect voor mensenrechten zou zich in dat opzicht eigenlijk diep moeten schamen.