Argentinië kan tijdbom onschadelijk maken

Argentinië is bijna letterlijk door zijn geld heen. Het bankstelsel is voorlopig gered door een bevriezing van de spaartegoeden, maar daardoor is de economie ook met piepende remmen tot stilstand gekomen. President Duhalde noemt dit een tijdbom en hij heeft gelijk. Als de beperkingen op het opnemen van geld worden opgeheven, volgt er een run op de banken. Maar als de 55 miljard dollar aan spaartegoeden bevroren blijven, kunnen gezinnen geen eten op tafel zetten. Geen enkele regering houdt het onder zulke omstandigheden lang uit. Is er een manier om de tijdbom onschadelijk te maken?

Twee Amerikaanse economen, Adam Lerrick en Allan Meltzer schrijven in de Financial Times dat ze denken te weten hoe dat moet. In plaats van een echte claim kunnen banken spaarders een virtuele claim op hun geld geven. Ontvangstbewijzen, die de banken voor de spaartegoeden verstrekken en die door de regering worden gegarandeerd, zouden alle functies van echt geld tijdelijk kunnen overnemen. Spaarders kunnen daardoor onmiddellijk beschikken over de waarde van hun tegoeden, zonder de bankreserves uit te putten. In theorie wordt de inflatie in de hand gehouden doordat geen nieuw geld wordt bijgedrukt.Bovendien staat het spaarders vrij hun ontvangstbewijzen op de open markt tegen dollars in te wisselen.

Dit alles klinkt heel aardig, maar het is slechts een oplossing voor één van Argentinië's vele urgente problemen. Daarnaast is een nieuwe economische structuur nodig en moet een groot deel van de buitenlandse schuld kwijtgescholden worden. Een andere tijdbom blijft intussen rustig doortikken: de vraag wat er moet gebeuren met de 47 miljard dollar aan in dollars genoteerde spaartegoeden.

President Duhalde lijkt te neigen naar een gedwongen omzetting in peso's, waarbij rekening wordt gehouden met de inflatie om de waarde op peil te houden. Maar als de wisselkoers te laag wordt, komen er nieuwe rellen. En als hij te hoog wordt, gaan er banken aan ten onder of trekken ze zich terug, zoals de Spaanse Banco Santander Central Hispano al heeft gedreigd. Dat zou zeer ontmoedigend zijn. Kan een buitenlandse bank werkelijk spaarders laten vallen door er in een bepaald land de brui aan te geven, zonder zijn reputatie onder spaarders in andere landen te op het spel te zetten? De gevolgen van de economische crisis in Argentinië konden wel eens op subtiele en onvoorziene wijze de wereld rondgaan.

Onder redactie van Hugo Dixon.

Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com.

Vertaling Menno Grootveld