Van Wely voorkomt zevende verlies en krijgt publieksprijs

Een groots en meeslepend epos was het, dat zeven uur en negentig zetten in beslag nam, maar op hoge kijkcijfers hoefde de belangrijkste partij uit de tiende ronde van het Corus schaaktoernooi niet te rekenen. Pas in de vroege avond kregen de toeschouwers die nog waren blijven hangen oog voor het verbeten gevecht waarin Evgeni Barejev en Aleksei Drejev verwikkeld waren.

Dat gebrek aan belangstelling was eenvoudig te verklaren. Trouwe Wijk aan Zee-gangers huiveren nog steeds als ze herinnerd worden aan de finale die Drejev en Barejev hier in 1995 speelden. Die taaie en saaie ontknoping bevrijdde de organisatoren indertijd van hun laatste twijfels of ze al of niet door moesten gaan met de knock-outformule waarmee ze gehoopt hadden het toernooi te moderniseren.

Van saaiheid was dit keer geen sprake. Na een zet of twintig begon een venijnige tactische slagenwisseling die hoge eisen stelde aan het rekenvermogen van beide spelers. Tegen de tijd dat het publiek hun partij in de gaten kreeg, ging ook Barejev er nog eens goed voor zitten. Onbeweeglijk, alsof hij verzonken was in een van zijn favoriete yogaoefeningen, maakte hij de balans op. Vlak voor de eerste tijdcontrole was hij een pion achtergeraakt, daar stond een grotere activiteit van zijn stukken tegenover.

Ruim een half uur trok hij uit om de finesses van de stelling te doorgronden. In het vervolg bracht hij Drejev steeds verder in het nauw om uiteindelijk af te wikkelen naar een eindspel dat hij met vaste hand naar winst voerde. Vermoeid maar tevreden keerde Barejev terug naar het hotel. Hij had niet alleen revanche genomen voor zijn verlies in 1995, maar ook opnieuw alleen de leiding genomen.

In de eerste uren trok Barejevs medekoploper na negen ronden, Alexander Grisjoek, heel wat meer bekijks. Fris en monter stuurde hij in zijn partij tegen Boris Gelfand zijn stukken naar natuurlijke velden. Ja, zo moest je spelen, knikten de critici, helder en rechtlijnig. Hun instemming werd er niet minder op, toen Grisjoek al na zestien zetten een centrumpion van Gelfand mocht wegkapen. Achteraf gaf Grisjoek toe dat hij gewonnen stond en dat het stukoffer waarmee de Israëliër twee zetten later op de proppen kwam niets anders was dan een wanhopige poging om nog wat tegen te spartelen. De euforie was kortstondig.

Gelfand had veel dieper gerekend en ontwikkelde een levensgevaarlijke aanval die Grisjoek tot het nodige kunst en vliegwerk dwong voordat hij erin slaagde met remise te ontsnappen. Luchtig als altijd evalueerde de jongste deelnemer het avontuur dat hij had beleefd: ,,Gelfand geloofde dat ik ontsnapt was, maar na onze gezamenlijke analyse kan ik alleen maar concluderen dat het een correcte partij was en dat er niemand is ontsnapt. We hebben samen de publieksprijs verdiend, hij voor zijn prachtige zetten en ik voor mijn aanwezigheid.''

Even later werd de publieksprijs na handopsteken in de commentaartent toegekend aan Michael Adams. Dat was nogal curieus, want de Engelsman zat op dat moment nog te spelen tegen Loek van Wely. Blijkbaar was er zoveel bewondering voor de manier waarop Adams met zwart had geprofiteerd van een middenspelfout van Van Wely, dat de zevende nul van de Nederlandse kampioen al geteld was. Van Wely zou delen in de prijs, als hij er alsnog in zou slagen het hoofd boven water te houden. Hij verdedigde zich met bewonderenswaardige stugheid en behaalde zijn eerste prijsje. Op de vraag of er nog geklapt was, antwoordde de Brabander: ,,Dat niet, maar ik zag wel hoe blij ze waren met dat halve punt. Als ik nog een keer win wordt het volgens mij polonaise.''

Jan Timman speelde een degelijke, weinig opzienbarende remise tegen Alexander Chalifman. Jeroen Piket blokkeerde, nadat hij met zwart tegen Alexander Morozevitsj een pion had gewonnen. Niet meer dan vijf seconden hield Piket over voor de laatste handvol zetten. Dat was teveel gevraagd en hoewel Piket erin slaagde de tijdcontrole te halen, kon hij weinig later opgeven. Verbijsterd probeerde hij te recapituleren wat hem was overkomen. ,,Ik weet niet wat er gebeurde. Ik deed gewoon geen zet. Tja, dan verlies je iedere stelling. Ook deze.''