Rapport Baud 2

De door Hans Vogel geopperde vraagstelling voor een wetenschappelijk onderzoek gaat voorbij aan het specifieke doel van de opdracht aan Baud: het onderzoeken van de rol van Zorreguieta ten tijde van het Videla-regime en het geven van een conclusie over zijn al of niet betrokken zijn bij schendingen van mensenrechten die toen plaatsvonden. Het eerste deel van de vraagstelling van Vogel waaruit bestaat schuld of medeplichtigheid is correct. Maar het beantwoorden van het tweede deel van zijn vraagstelling welke personen en instanties schuld dragen is onnodig voor een onderzoek naar de specifieke positie en daden van één persoon. Temeer waar de Argentijnen zelf al een veroordeling hebben uitgesproken over het regime waartoe Zorreguieta was toegetreden.

Vogel ziet ten onrechte een overeenkomst tussen de door de junta ter onderdrukking en uitschakeling gebruikte middelen en de tegen Talibaan en Al-Qaeda ingezette wapens. Zijn redenering gaat mank. Alvorens over te gaan tot bombarderen is er een periode geweest waarin uitlevering en overgave van Al-Qaeda is gevraagd. Om onnodige slachtoffers te voorkomen. De junta heeft zijn vaak willekeurig gekozen slachtoffers zonder waarschuwing opgepakt en zonder vorm van proces omgebracht.

Daarom is de morele achtergrond en de politieke rechtvaardiging van het rapport-Baud na 11 september niet geëvaporeerd, maar sterker geworden. Omdat het de aandacht heeft gevestigd op de noodzaak waakzaam te blijven en geen instrument te worden van de ogenschijnlijk fatsoenlijke leden van dergelijke regimes.