Anders

Er is gedonder bij de Nederlandse accountants dankzij een Texaans bedrijf. Bestuursvoorzitter Jan den Hartog van accountants- en adviesconcern Ernst & Young gooide onlangs de knuppel in het hoenderhok door te stellen dat de accountantsverklaring voortaan geheim moet blijven. Aan teveel openbaarheid kan je worden opgehangen, zo bewijzen de problemen rond het failliete Enron.

Den Hartog wist uiteraard dat zo'n uitspraak tegenstrijdig is met de publieke en maatschappijke taak van de accountant. De fine fleur van de Nederlandse accountancy wees de fiscalist dan ook terstond terug in zijn hok.

Zou Den Hartog zijn geïnspireerd door zijn voorganger André Bindenga? Ruim drie jaar geleden stelde Bindenga voor om de financiële banden tussen accountants en adviseurs door te snijden om de onafhankelijkheid van de boekencontroleur te waarborgen. Hoewel die discussie serieus in Amerika werd gevoerd, reageerde de beroepsgroep in Nederland als door een wesp gestoken. Wat is er aan de hand met confrère Bindenga vroeg menig accountant zich af.

De uitspraken van Den Hartog en Bindenga maken in ieder geval de tongen los bij een in zichzelf gekeerde beroepsgroep. Een unicum, want de accountants praten liever niet met de maatschappij over hun mores of hun aansprakelijkheid. Zelfs niet wanneer blijkt dat een confrère papiertjes vernietigt in plaats van afvinkt. Waarom zouden ze ook? Het geld stroomt dankzij de wettelijk verplichte controle toch wel binnen.

Gelukkig zijn sommigen anders. Eigenzinnigheid maakt Ernst & Young de snotneus van de branche. Den Hartog en Bindenga zijn kwajongens die met een baksteen een winkelruit ingooien en vervolgens lekker blijven staan. Ze bestaan nog.