Vele `muilezels' op vluchten uit Jamaica

Hebben de ons omringende landen ook last van bolletjesslikkers en andere vormen van drugssmokkel? Alleen als ze luchtverbindingen onderhouden met Zuidamerikaanse landen, zo blijkt uit een kleine rondgang. Spanje spant daarbij de kroon, heeft daarnaast nog last van hasj-import uit Marokko en faalt dramatisch in de justitiële aanpak. Groot-Brittannië heeft met Jamaica wat Nederland heeft met Curaçao en Aruba. In België loste het probleem zich door het faillissement van chartermaatschappij City Bird vanzelf op. Duitsland worstelt ook; verdachten worden behandeld met een braakmiddel waaraan vorig jaar een negentienjarige jongen uit Kameroen overleed.

Vóór Diane Haddow aan boord kon gaan om van Jamaica terug te reizen naar Londen, moest ze haar koffer open doen. Er zaten 33 flessen met pillen in; medicijnen volgens Haddow (22). Tegen de huidziekte van haar dochter, die was thuisgebleven in de Noord-Londense wijk Tottenham. Cocaïne, dacht de douane. En dat klopte.

Haddow is niet de enige. Sterker, smokkelen van drugs is regel op vluchten uit het Caraïbisch gebied naar Heathrow. In baaltjes onder de dubbele bodem van een koffer, vloeibaar in limonadeflessen en zelfs in kunstige strengen door het rasta-kapsel gevlochten. Maar meestal gebeurt het inwendig, door het slikken van bolletjes cocaïne, in condooms of afgeknipte vingers van steriele handschoenen, tot meer dan honderd bolletjes per persoon.

Jamaica levert, zo wordt aangenomen, meer dan de helft van alle coke die in het Verenigd Koninkrijk op straat te koop is. Het gemak waarmee dat gebeurt is ongekend, zegt de Londense politie. Dat een recente golf van schietpartijen ermee te maken heeft, is zeker. Dat het steekproefbeleid van douane en politie het aflegt tegen de wet van de grote getallen, eveneens. De kwestie-Schiphol, waar overwerkte controleurs de opdracht kregen niet langer actief naar koeriers te speuren, komt Britse douaniers bekend voor.

Eén op tien reizigers met Air Jamaica is een mule, een muildier, zoals de koeriers in het wrange jargon heten, zei Phil Sinkinson vorige maand. De plaatsvervangend Brits ambassadeur in Jamaica ontketende er een rel mee, maar hij hield voet bij stuk en inspecteurs van Scotland Yard vielen hem anoniem bij. Vooral ongetrouwde en financieel wanhopige moeders met een Brits paspoort uit de voormalige kolonie – type Diane Haddow – doen het, aldus Sinkinson. Bij een geslaagde overtocht, door onderbezetting aan de vliegtuigtrappen statistisch kansrijk, houden ze er een paar duizend pond aan over. Als ze worden ontdekt, gaan ze in Jamaica een paar maanden de cel in. Lopen ze in Londen tegen de lamp, dan kost het ze zes jaar, maar die gok hebben ze ervoor over. Een nog grotere gok: een van de bolletjes scheurt en ze sterven door een overdosis.

Vorige jaar ving de politie een ton of drie aan cocaïne, volgens een vuistregel minder dan een tiende van wat werkelijk wordt verhandeld. In december vorig jaar werden 23 `muildieren' betrapt op één Air Jamaica-vlucht. Een week later waren het er negentien. Dat was bij toevallige inspecties met een röntgentoestel op Heathrow. ,,Mensen met een cocaïne-vest waggelen verdacht'', vertelde een machteloze politie-inspecteur eerder deze maand tegen The Observer. ,,Maar om de slikkers te vinden hebben we eenvoudigweg de middelen niet.''