Geknipt voor de beurs

Toen Hans Kroon nog een beginnende beurshandelaar was, liep hij eens een dag alleen op zijn witte sokken op de beursvloer in Amsterdam. Zijn collega's vonden zijn groene, suede schoenen afstotend, hadden het paar van zijn voeten getrokken en over de balustrade gegooid.

Het voorval is tekenend voor Gerard Hans Andries Kroon (58), wiens vertrek als president-commissaris bij het hoekmansbedrijf Van der Moolen gisteren bekend werd. De `echte Amsterdamse jongen' zoals hij veelal wordt genoemd, was met zijn legendarische jovialiteit getapt bij collega's en klanten, terwijl zijn loopbaan als beurshandelaar alom wordt bewonderd. Tegelijkertijd grinnikte zijn omgeving een beetje om Kroons hang naar uiterlijk vertoon: zijn rijkelijk gedecoreerde villa in Vinkeveen en vooral zijn eeuwig gebruinde gelaat.

De in Amsterdam-West geboren Kroon begon als 16-jarige bij een Amsterdamse beursbank, nadat hij er niet in was geslaagd om de driejarige MULO met succes af te ronden. Tegenwoordig bezet Kroon in de Quote-500 de 181ste plaats met een geschat vermogen van 90 miljoen euro. In de tussenliggende veertig jaar bouwde Kroon Van der Moolen uit van een lokaal hoekmansbedrijfje tot een oppermachtige speler in Amsterdam die ook op s'werelds grootste aandelenbeurs in New York inmiddels een grote partij is.

,,Een perfecte aandelenhandelaar, een groot vakman en een heel aardige man'', verwoordt beursveteraan Han Vermeulen de algemene waardering voor Kroon. Maar, zegt Arie van Os: ,,Hans kan mensen ook plotseling keihard laten vallen. Mensen waren dan ook bang voor hem.''

Van Os is onlosmakelijk verbonden met de loopbaan van Kroon. De iets oudere Van Os zag meteen wat in de jonge Kroon. ,,Hij had alle noodzakelijke eigenschappen voor de beurs: hij kon goed rekenen, kon heel goed met mensen omgaan, was snel en had veel hart voor de zaak'', herinnert Van Os zich. De degelijke Van Os en de spontane Kroon, die in 1968 de zaak mochten overnemen, werden een koningskoppel. Van Os: ,,Hans was heel creatief en spuide veel ideeën. Ik selecteerde en wees veel plannen af, maar zonder die ideeën had je natuurlijk niks.''

Zo stortte Van der Moolen zich in de jaren zeventig als eerste op de avondhandel en ging het bedrijf in 1986 naar de beurs om de groei te kunnen financieren. Na het vertrek van Van Os korte tijd later begon Kroon met de expansie overzee. In 1997 nam Kroon afscheid als bestuursvoorzitter met een knallend feest, waarbij boezemvriend Lee Towers zong. De Doe een Wens Stichting, die wensen van ernstig zieke kinderen in vervulling laat gaan, kreeg een grote donatie. ,,Toen een kind bij zijn bedrijf de beurs kwam bekijken, was hij erg onder de indruk. Hij heeft daarna snel geholpen met de professionalisering van onze stichting'', zegt bestuurslid Leo de Waal.

Rondom zijn afscheid werden ook de eerste schaduwzijden zichtbaar. Kroon klaagde in een interview dat hij zich niet meer veilig voelde. Van Os zegt voorzichtig: ,,Als je zoveel `vrienden' hebt, stuit je ook op mensen met minder goede bedoelingen.'' Als commissaris zat hij zijn opvolgers bij Van der Moolen ook erg dicht op de huid, zodanig dat een ingewijde hem zelfs betitelt als een ,,perfecte directeur maar een matige commissaris''. Zijn naam werd ook genoemd in het beursschandaal `Clickfonds', zij het dat het openbaar ministerie hem nimmer heeft vervolgd. Sindsdien verblijft de ras-Amsterdammer voornamelijk in zijn huis in Monaco.