Rust in het hoofd bezorgt Nuyt WK zilver

Andrea Nuyt werd afgelopen weekeinde tweede bij de WK sprint, de mooiste prestatie in haar carrière. Drie weken voor de Winterspelen voelt wereldkampioene en topfavoriet Catriona LeMay de hete adem van Nuyt in haar nek.

Twee weken nadat Jochem Uytdehaage in Erfurt de Europese allroundtitel behaalde en een week nadat Carl Verheijen de 5.000 meter won bij de wereldbekerwedstrijden in Heerenveen, kon hun coach Gerard Kemkers gisteren een nieuw succes bijschrijven in de aanloop naar de Olympische Spelen. In Hamar veroverde Andrea Nuyt onder leiding van de oud-schaatser de zilveren medaille bij de WK sprint. Atje Keulen-Deelstra was tot nu toe de enige Nederlandse vrouw die bij het mondiale sprinttoernooi op de schaatskalender sinds 1970 zo hoog op het podium was gekomen, achtereenvolgens in 1973 en 1974.

Met hetzelfde plezierige gevoel als haar schaatsende vriend Carl Verheijen ging Nuyt vandaag via een ultrakorte tussenstop in Amsterdam op weg naar Calgary, waar de ploeg van Kemkers zich voorbereidt op de Winterspelen (8-24 februari). Verheijen nam een week geleden met de ploeggenoten Uytdehaage en Renate Groenewold het vliegtuig daags nadat hij bij de wereldbeker de 5.000 meter had gewonnen, Nuyt kan tijdens de vlucht terugzien op de mooiste prestatie in haar carrière.

Vorig jaar in Inzell kwam ze niet verder dan de achtste plaats, in het olympische seizoen steeg ze met stip naar de tweede plek, achter de nieuwe wereldkampioene Catriona LeMay. Verrassend derde werd de Wit-Russin Anzjelika Kotyuga, een jaar geleden nog twinigste. De 31-jarige sprintster uit Minsk hield regerend kampioene Monique Garbrecht van het podium. De Duitse werd vierde.

In het wereldbekerweekeinde in Thialf was Nuyt vorige week weliswaar niet de meest succesvolle, maar wel de meest constante van alle Nederlandse deelnemers, inclusief de mannen. Zonder dat de 27-jarige schaatsster daar een afstand won, stelde ze in Heerenveen haar kandidatuur voor een podiumplaats in Hamar: ze werd een keer tweede op de 500 meter, achter sprintkoningin LeMay, en behaalde de tweede plaats op de 1.000 meter, achter Marianne Timmer. Waar Timmer op geen van de vier ritten een schim was van de winnares van vorige week, daar reed Nuyt stuk voor stuk imponerende races. Zonder er overigens één winnend af te sluiten. Gisteren consolideerde ze de tweede plaats waarop ze de eerste wedstrijddag zaterdag had afgesloten.

LeMay, in Salt Lake City de favoriete voor de 500 meter en kanshebber op een podiumplaats op de 1.000 meter, voelt Nuyts hete adem in de nek. In Heerenveen had Nuyt het verschil op de 500 meter met de Canadese al teruggebracht tot tweetiende seconde. Gisteren had het verschil op die afstand dezelfde marge. ,,Ik had verwacht dat ik mijn 500 meters met groter verschil zou winnen'', sprak LeMay, die haar tweede wereldtitel sprint op haar erelijst mag bijschrijven. De 31-jarige Canadese was ook vier jaar geleden in Berlijn 's werelds beste sprintster, vlak voor de Spelen van Nagano waar ze goud won op de 500 meter. Vervolgens werd ze onttroond door Garbrecht, die de afgelopen drie jaar de sterkste was. ,,Hier heb ik mijn langzaamste 500 meters van het seizoen gereden'', stelde LeMay vast. Een gevolg van de training in de afgelopen week, voegde ze er aan toe. Die was vooral gericht geweest op het ontwikkelen van voldoende kracht om de 1.000 meter naar tevredenheid te kunnen afleggen. ,,Het is goed dat Andrea zo dicht achter me zat op de 500. Dat dwingt me meer te gaan nadenken. Het maakt me scherper.''

Coach Kemkers had in Hamar genoten van ,,een uniek samenspel tussen atleet en coach''. Voor de slotrace van het vrouwentoernooi trad Nuyt aan tegen LeMay en Kemkers moest toegeven dat hij voor de start een beetje gespannen was. ,,Maar Andrea straalde zoveel rust uit, en dat gaf mij weer rust'', sprak Kemkers, die Nuyt nu drie jaar onder zijn hoede heeft. De basis van Nuyts succesvolle optreden in Hamar ligt volgens hem in de aanloop naar het olympisch seizoen. Voor het eerst in jaren werd ze in die periode niet geplaagd door blessures of ziekte. ,,Nu heeft ze rust in haar lijf en in haar hoofd.''

Dat ze zich mentaal niet in de luren had laten leggen, zoals Kemkers het uitdrukte, beschouwde hij als een belangrijk pluspunt vlak voor de Spelen. Ze rijdt in Salt Lake City de 500 en 1.000 meter. In 1998 beperkte haar olympische debuut zich tot de korste afstand. Na een val op de tweede 500 meter sloot ze haar olympische avontuur af met een 37ste plaats.

Groot was na afloop van het toernooi het contrast tussen de brede glimlach van Nuyt en het sombere gezicht van Timmer. Terwijl We are the champions van Queen uit de luidsprekers van het Vikingschip klonk, stond Timmer er langs de kant treurig bij. Vorige week meldde ze na haar zege op de 1.000 meter in Heerenveen nog dat het oude gevoel weer terugkomt en dat ze zich ondanks de juridische strijd met haar voormalige coach Wopke de Vegt weer ,,vrij in het hoofd voelde''. Tiende werd ze, met als beste resultaat een achtste plaats op de laatste 1.000 meter. Het was haar slechtste prestatie op een WK sinds 1994, toen ze als 20-jarige 23ste werd.

In Hamar stond Timmer niet op scherp omdat ,,persoonlijke dingen'' haar dwars zaten. Ze trad niet in detail. ,,Ik zal er alles aan doen die problemen voor de Spelen op te lossen.'' Geruststellende gedachte: ook vier jaar geleden, bij de wereldkampioenschappen sprint in Berlijn, stelde Timmer vlak voor de Winterspelen teleur. Achtste werd ze, om enkele weken later in Nagano twee gouden olympische medailles te winnen.