Sondre Lerche

Sondre Lerche had zijn debuut-cd eind 2000 al af, maar het uitbrengen van de cd moest wachten tot hij zijn eindexamen had gedaan. Lerche, afkomstig uit Noorwegen, is namelijk nog maar 19. Zijn plaat, Faces Down, klinkt desondanks volgroeid.

Met zijn soepele licht gebarsten stem, hemelse koortjes en uitgekiende instrumentaties maakt hij liedjes die de onbekommerde schoonheid van de Beach Boys combineren met een hedendaags transparant geluid. Lerche heeft ongetwijfeld een muzikale voorkeur voor de begintijd van de popmuziek, maar hij bedient zich ook van computers en synthesizers om de strijkers, piano's, suizende melotrons en gitaren mooi hecht aan elkaar te smeden. Dat leidde tot het soort anachronistische muziek dat we ook kennen van Mercury Rev en de High Lamas.

En alsof het niet mooi genoeg is, laat hij nog ene Lillian Samdal opdraven om klaterend weerwoord te bieden aan Lerches vroegwijze doorleefdheid. Als een eigentijdse Nancy Sinatra en Lee Hazlewood.

Sondre Lerche. Faces Down (Virgin 811020)

Op de kunstpagina ook elke doordeweekse dag een cd-bespreking.