Racistische honden

Helemaal eens ben ik het met professor Odendaal als hij het heeft over de `socialisatieperiode' van honden (NRC Handelsblad, 12 januari).

Ik spreek uit eigen ervaring. Tien jaar had ik in Colombia een herdershond, die niet wild werd als hij een anderskleurige zag, tenzij iemand (zwart of wit) mijn erf op kwam. Zes jaar had ik in Angola een herdershond. Die ging goed om met mijn zwarte personeel, maar blafte tegen vreemde indringers. Niet tegen voorbijgangers. Ik kon met haar los over straat lopen en zij was dan niet agressief naar zwarten toe.

Echter, een collega van mij nam een enorme herdershond uit Nederland mee naar Angola, Die was niet gewend aan zwarte mensen en ging enorm tekeer als zwarten langs het hek van zijn tuin liepen. Wij blanken konden zonder meer binnenlopen.

Conclusie: honden zijn niet racistisch van aard, maar kunnen door omstandigheden of training een afkeer/angst krijgen van/voor anderen.

Overigens: een hond op de passagiersplaats en een medewerker in de laadbak van een auto wil mijns inziens niet zeggen dat de hond hoger in aanzien stond dan de mens. De eigenaar van de hond zou wel eens bevreesd kunnen zijn dat hij/zij uit de bak weg zou kunnen springen. Laten we toch niet te snel oordelen.