Jiddisj in Nederland

Het gaat goed met de Jiddisje literatuur in Nederland en dat is zeker niet in de laatste plaats te danken aan Willy Brill. Toch schetst zij in haar interview in Boeken van 14 december 2001 een wel erg somber beeld van de academische bestudering van het Jiddisj in ons land. Laten wij ons beperken tot onze eigen Universiteit van Amsterdam. AI in de jaren vijftig van de vorige eeuw heeft dr. Leib Fuks, conservator van de Bibliotheca Rosenthaliana, de Jiddisje literatuur in Nederland geïntroduceerd. Vanaf 1964, het jaar waarin hij als eerste Nederlander op een Jiddisj onderwerp promoveerde, doceerde hij Jiddisje taal en literatuur aan de UvA. Sindsdien is er sprake van een vrijwel continue traditie: in 1978 nam prof.dr R.G. Fuks-Mansfeld zijn taken over, in 1996 opgevolgd door dr. Shlomo Berger. Het Jiddisj is op zijn initiatief, niet zozeer uit nood ondergebracht bij de Amsterdamse opleiding Hebreeuws en joodse studies, maar vormt daarbinnen juist een vitaal onderdeel. En dat doet bij uitstek recht aan de intrinsieke positie van het Jiddisj binnen het geheel van de joodse cultuur. En wat onderzoek betreft: sinds 1998 bestaat er een internationale research group Jiddisj, gefinancierd door NWO en DFG. Onder auspiciën van het Menasseh ben Israel Instituut (een samenwerkingsverband van UvA, VV en het Joods Historisch Museum) werken vier jonge onderzoekers in Amsterdam en Düsseldorf aan de ontsluiting van het Nederlandse Jiddisj als uiting van vroeg-moderne Asjkenazische cultuur. Wij hebben er goede hoop op, dat deze traditie van Yiddish studies aan de UvA in de toekomst alleen nog maar versterkt zal worden.