Kansarmen regeren Nederlandse tennis

Met Kristie Boogert werd vandaag ook de laatste Nederlandse speelster in het enkelspel uitgeschakeld op de Australian Open. Een kansarme generatie onderstreepte in Melbourne de malaise in het Nederlandse tennis.

Tegen wil en dank illustreerde Kristie Boogert vandaag in de tweede ronde van de Australian Open dat het Nederlandse vrouwentennis in staat van ontbinding verkeert. Als een Nederlandse voetballer die vijf van de zes strafschoppen mist tegen Italië, weigerde Boogert in haar partij tegen de Italiaanse Rita Grande zelfs voor open doel te scoren. In twee sets (7-6 en 7-5) liet de 28-jarige qualifier een fraaie kans onbenut haar op dood spoor geraakte carrière een nieuwe impuls te geven. Zo bleek ook in Melbourne dat een kansarme generatie het Nederlandse tennis regeert.

Slechts vijf deelnemers had Nederland in het hoofdtoernooi van de Australian Open en alleen Boogert wist door een gunstige loting nog een potje te winnen. Acht Nederlanders hadden zich in Melbourne aangemeld voor het kwalificatie-toernooi. Bij de mannen vond alleen Raemon Sluiter de uitgang in die jungle van voormalige top-100-spelers, versleten veteranen en aanstormende talenten. Voor Verkerk, Van Lottum, Van Scheppingen, Wessels en Kempes viel het doek al in het voorportaal van de Australian Open. Bij de vrouwen deed de reeds 27-jarige Anousjka van Exel voor spek en bonen mee en worstelde Boogert zich met succes langs drie onbeduidende tegenstanders. En het ziet er niet naar uit dat de Nederlandse spelers de duisternis op korte termijn zullen verlaten.

In 2001 stond Wessels in Melbourne nog in het hoofdtoernooi. Vorige week blameerde de 23-jarige zich door in de kwalificaties welgeteld drie games te winnen tegen de Russische nobody Derepasko. Van Scheppingen (26) liet zich vernederen door de Fransman De Chaunac, die in eigen land niet eens bij de top-20 staat. Van Lottum (25) faalde tegen Wayne Black, Kempes (25) struikelde over de derde horde en Verkerk (23) werd geruisloos afgevoerd. Af en toe een uitschieter en met bloed, zweet en tranen een plaatsje in de top-100; dat is het maximaal haalbare voor de spelers die worden geacht de gouden generatie op te volgen. Het ontbreekt ze meestal niet aan voldoende talent, maar wel aan de mentale hardheid om zich in de slopende ATP Tour dagelijks als een prof te manifesteren.

Alleen Sluiter bewees in Melbourne dat hij over een leeuwenhart beschikt door het mijnenveld in de kwalificaties te omzeilen. Maar in zijn partij tegen de Waalse Belg Christophe Rochus illustreerde de 23-jarige Sluiter vooral dat zijn spel te veel natuurlijke beperkingen kent om zich wekelijks met de wereldtop te kunnen meten. Zelfs de aanstekelijke vechtlust van Sluiter schiet vaak tekort om de handicap van zijn dubbelhandige slagen te compenseren. Desondanks kon Sluiter nog op een geslaagde missie in Melbourne terugkijken. Dat gold zeker niet voor de Nederlandse kopman Sjeng Schalken. Voor de vijfde keer verliet de 25-jarige Limburger de Australian Open al in de eerste ronde. Een tennisser die de afgelopen zes jaar op de grandslams nooit verder kwam dan de derde ronde hoort niet bij de grote jongens, ook al staat hij in de top-30. En dat weet Schalken ook.

De Nederlandse vrouwen hebben al helemaal geen toekomst en het is de vraag wat Tjerk Bogtstra heeft bezield dit jaar behalve het Davis-Cupteam ook het Fed-Cupteam te gaan begeleiden. Oremans (29) en Noorlander (27) presenteerden zich in Melbourne als recreanten, die vergezeld door hun vriendjes nog een graantje meepikken. Daar valt gelet op hun armoedige staat van dienst nog begrip voor op te brengen. Maar uit hun mond klonk het ongeloofwaardig dat ze nog in een plaats bij de top-50 geloven. Bij gebrek aan beter zal Bogtstra de uitgerangeerde Oremans en Noorlander weer moeten oproepen voor de Fed Cup. Het valt voor de tennisbond te overwegen het Nederlandse vrouwenteam niet in te schrijven en te wachten op betere tijden.

Boogert toont zich wel bereid te investeren in wat ze ook zelf ,,mijn laatste kans'' noemt en dat valt te prijzen. Maandag hervat Rohan Goetzke de training met zijn al vijftien maanden revaliderende pupil Richard Krajicek. Maar de afgelopen weken heeft de Australische coach Boogert van advies gediend. ,,Een wereldcoach'', noemde Boogert haar tijdelijke souffleur, die ,,het vertrouwen in mijn slagen heeft bevestigd''. Te laat is Boogert tot het inzicht gekomen dat ze alleen met een strakke begeleiding kan terugkeren naar een plaats bij de beste 50 speelsters, waar ze op grond van haar slagenrepertoire thuishoort.

Maar als zovaak raakte Boogert vandaag bij een 5-3 voorsprong in de eerste set verstrikt in haar twijfels over de te volgen tactiek tegen de 26-jarige Italiaanse. Ze speelde als een vrouw die een voortreffelijke maaltijd heeft bereid, maar het bord bij het opdienen uit haar handen laat vallen. Maar wordt haar noodkreet wel gehoord in Nederland? Volgens Boogert beschikt het Nederlandse tennis over te weinig topcoaches, want ze heeft geen idee wie haar zou kunnen begeleiden. Bij het herstructureren van de tennisbond zou technisch-directeur Hans Felius prioriteit moeten geven aan de opleiding van trainers die talenten kunnen inwijden in het moderne powertennis. Ook op de Australian Open bleek immers dat de huidige lichting die trend volledig heeft gemist.