New age plaatjesboek

Tot zijn vijfde jaar kon de sjamaan vliegen. Daarna werd hij ernstig ziek, en verloor zijn gave, maar na een volgende ziekte kreeg hij pas echt het derde oog.

Over minder dan elf jaar is het zover: de Mayakalender bereikt in december 2012 de periode van de vijfde zon, en op dat moment wordt alles op aarde anders. Waar het nu koud is, wordt het warm, en vice-versa. De goden riepen Maya-ziener en genezer Don Cirilo op om alle indianen van Noord- en Zuid-Amerika te verenigen, en in door hem onder de naam Zwervende Wolf uitgevoerde rituelen voor te bereiden op het Jaar Nul.

Met gepaste eerbied, om niet te zeggen in devote aanbidding, legde de Nederlandse documentairemaker Wiek Lenssen op afstand flarden van een ritueel in het Columbiaanse regenwoud op video vast en filmde later Zwervende Wolf, alsmede de regenmaker Don Julián in hun stamland in Guatemala.

De film The Year Zero, de eerste documentaire die werd ondergebracht in de meestal voor grote speelfilms bestemde c.v.-constructie, is eerder een 'new age'-plaatjesboek dan een antropologisch verslag. Je zou willen weten wat een profeet van de eindtijd beweegt, wat zijn invloed is, of er behalve Europese adepten ook veel indianen zijn die de oproep van Zwervende Wolf serieus nemen. In plaats daarvan wordt er gerept van de onderdrukking door militaire machthebbers in Guatemala, en van een bezoek van de profeet aan de universiteit in Boston. Ik had die confrontaties graag willen zien en meemaken, maar Lenssen maakt er een vroom potje van in de trant van bestsellerauteurs als Carlos Castaneda en Erich von Däniken. Daar was in de jaren zestig een markt voor, en in het sterker ontkerstende heden nog veel meer.

The Year Zero. Regie: Wiek Lenssen. In: The Movies, Amsterdam; Lux, Nijmegen.