Hormonen razen in jonge onschuld

Is het toeval dat er in korte tijd twee films uit de Latijnse wereld waarin heel laconiek wordt gedaan over homoseksualiteit, het nuchtere deel van Europa bereiken? Later dit jaar valt de Mexicaanse film Y tu mamá también van Alfonso Cuarón Nederlandse distributie ten deel, maar eerst is het de beurt aan het Spaanse Krámpack. De film is genoemd naar een vorm van seksuele dienstverlening tussen twee puberjongens die heel gewoon is, zolang je er maar niet te veel woorden aan verspilt. De tweede speelfilm van de bij de Spaanse televisie geschoolde Cesc Gay (what's in a last name?) slaagt erin om de overgeprikkelde zinnelijke wereld van schoolkinderen zonder ranzigheid en geile hysterie in beeld te brengen. En ook de volwassenen, nadrukkelijk geen ouders, maar wel huishoudsters, leraressen en mentoren, in de kleine kring rondom hoofdfiguren Dani en Nico, lijken de hormonale achtbaan van deze twee jeugdvrienden vooral te willen beschouwen als iets dat puur is en onschuldig.

Het is een naïeve romantiek die verfrissend aandoet op alle momenten dat je clichématig onbegrip of misbruik zou verwachten. De lerares Engels die een oogje op Dani houdt tijdens de vakantie van zijn ouders, is niet verbaasd of geshockeerd als ze de twee jongens ochtend aan ochtend naakt naast elkaar in bed aantreft, eerder gecharmeerd. En de homoseksuele schrijver die Dani kan inwijden in alle geheimen van het seksuele spel, is voorzichtig en welwillend. Met de meisjes waarmee de jongens het ook wel eens willen proberen wordt minder zachtzinnig omgesprongen, maar alles wat naar voorspelbare dramatiek riekt wordt snel weer terzijde geschoven. Het is daarin dat Krámpack uiteindelijk niet voldoet, de innemende aanwezigheid van de twee jonge hoofdrolspelers en de nonchalante, semi-documentaire stijl ten spijt. De film likt langs de lippen van twee jongens die hard en snel willen tongzoenen.

Krámpack. Regie: Cesc Gay. Met: Fernando Ramallo, Jordi Vilches, Marieta Orozco, Esther Nubiola. In: Rialto, Amsterdam; Lantaren/Venster, Rotterdam; Haags Filmhuis.