Turbulente familiekroniek

Veertigers Rick Sammler en Lily Manning, vers gescheiden van hun respectievelijke partners en elk ouder van twee opgroeiende kinderen, ontmoeten elkaar bij de school van hun kroost. De directe wederzijdse attractie valt niet te loochenen en ondanks de slechte timing beginnen ze een relatie: de Amerikaanse dramaserie Once and again is de kroniek van hun liefde en de gevolgen daarvan voor twee gezinslevens.

Once and again, maandag tot en met vrijdag, Net5, 17.05-17.55u.

En om maar meteen met de deur in huis te vallen: sinds het inmiddels beëindigde Party of five tekende geen tv-reeks zo subtiel en intens het alledaagse leven van mensen van vlees en bloed. In de VS loopt de serie wegens terugvallende kijkcijfers inmiddels het gevaar van voortijdige schrapping (de adverteerder heeft immers altijd gelijk), hier herhaalt Net 5 momenteel in de namiddag de eerste seizoenen.

Enkele episodes volstaan om de personages en familieverhoudingen te leren kennen en je te verbazen over de geweldige cast die episode na episode de sterren van de hemel speelt. De verschillende, elkaar op vele momenten pijnlijk kruisende verhaallijnen zijn fantastisch geschreven en leggen ieder verborgen hoekje van het grootsteedse familieleven bloot.

Een vondst is het inlassen van zwart-wit-monologen waarin een personage tegen de camera vertelt wat hij of zij in het dagelijks leven verzwijgt of niet kan uiten. Het geeft met name Jessie, Ricks tienerdochter, en Lily's zus Judy een in tv-drama zeldzaam gezien reliëf. De intelligente en na haar ouders' scheiding geïsoleerde Jessie worstelt in stilte met school en beginnende anorexia, Judy is een beeldschone maar eenzame boekhandelaarster van zesendertig die het niet kan vinden in het leven. Hun getuigenissen vanaf de zijlijn geven een bitterzoete smaak aan het samenkomen van Rick en Lily, en schetsen het complexe gevoelsleven en de kwetsbaarheid van mensen.

Natuurlijk verdient Once and again bij een publieke omroep een prime time-uitzendplek zonder reclameblokken, maar helaas: spelletjes, kletspraatprogramma's en oppervlakkige tv-journalistiek hebben ook daar prioriteit boven kwaliteitsdrama.