Lost Sounds

De Lost Sounds debuteerden in 2000 met het album Memphis is dead. De titel was leuker dan de plaat, want de rock'n'rollscene in Memphis is niet dood te krijgen, en dat wist oprichter Jay Reatard zelf beter dan geen ander. De muziek van de Lost Sounds leek dan ook op een botsing van invloeden uit Jay's andere band The Reatards en Fitts, de groep van zangeres Alicja. Maar nu, twee jaar later, zijn de Lost Sounds van een hobbybandje uitgegroeid tot een verbluffende act die op het nieuwe album Black-Wave punk, garagerock én echo's van new wave tot een even coherent als uniek geluid mengt.

Ook de afwisseling in zang – soms Ray, vaker Alicja – is geslaagder dan voorheen. Het zal de bezieling zijn die het 'm doet. Want de ingrediënten van het groepsgeluid zijn dezelfde als op eerder werk, maar nu is het gewaagde gebruik van keyboards, dat letterlijk doet denken aan vroege jaren tachtig pop, het toefje slagroom op de taart. Wie elementaire garagerock weet te verrijken met zulke fratsen klinkt zowel verrassend als vertrouwd. Dat dit album niet in de studio maar in het lokale punktheatertje People's Temple is opgenomen – weliswaar zonder publiek – blijkt een juiste keuze. Twee jaar na hun debuut klinken de Lost Sounds dan ook als een topact uit de Memphis underground.

Lost Sounds, Black-Wave; Empty Records/Clearspot, MTR393