Leven met de ooievaar

De stemming is gelaten. De bewoners van de nieuwbouwwijk Ypenburg hebben geprotesteerd tegen de annexatie door Den Haag. De politiek besliste dat het er toch van kwam. Ze waren inwoner van Rijswijk en Nootdorp en sinds twee weken zijn ze Hagenaar. Er is een stadsdeelkantoor gekomen. De nieuwe Hagenaars hebben een informatiepakket gekregen met kortingsbonnen. Er is hun een andere postcode toegewezen. Sommige inwoners hebben een nieuwe straatnaam gekregen, omdat hun straatnaam ook al in Den Haag werd gebruikt.

De woede is gezakt. De directeur van basisschool De Vlieger heeft zijn spandoek tegen de Haagse ooievaar, symbool van de residentie, opgerold. Hij denkt namens het Platform annexatiescholen positief-kritisch mee over hoe Den Haag moet omgaan met groeischolen, daarbij wel constaterend dat waar hij vroeger binnen een kwartier zijn wethouder van Rijswijk aan de lijn had, de lijnen met de bureaucratie in Den Haag onvermijdelijk langer zijn.

De teleurstelling is gebleven. De bewoners vinden het jammer dat ze bekend staan als inwoners van Den Haag, een mooie stad achter de duinen maar met het imago van falend bestuur en miljoenentekorten. De politiek, zeggen moeders achter kinderwagens, heeft onze argumenten niet willen horen. Wij wilden onze kinderen niet laten opgroeien in een grote stad en nu gebeurt dat toch. Ze hebben geen vertrouwen in de politiek. Ze hebben geen zin om te gaan stemmen. Ja, zij weten ook wel dat er in hun wijk niet veel verandert, maar het gaat om het idee. Het onprettige idee dat ze horen bij de grote massa.

De stemming is gelaten. Je kunt er niets meer aan doen en dus kun je er maar beter het beste van maken. Het stadium van klagen is aangebroken. Klagen dat het wel mooi is dat er sinds een week een tram van Den Haag naar het nieuwe stadsdeel rijdt, maar dat de haltes veel te ver van de huizen af liggen. De fysiotherapeut klaagt over het krappe gezondheidscentrum. De schooldirecteur klaagt over tijdgebrek en personeelstekort. En de moeders klagen dat ze meer belasting moeten betalen. Verzekeraars delen je bij een hoge premiecategorie in, omdat je valt onder het risicogebied van een van de vier grote steden. En dan kunnen de gemeente en de verzekeraars wel zeggen dat het zo'n vaart niet loopt, toch moest een vrouw die onlangs haar nieuwe fiets wilde verzekeren daarvoor twee keer zoveel betalen als wanneer ze in Nootdorp zou wonen. Ook is het wel duidelijk dat huisartsen het niet prettig vinden om op hun vrije zaterdag de adreswijzigingen van hun patiënten te verwerken. En hoezeer de onwennig om zich heen kijkende vegers van de Haagse gemeente ook hun best doen, het huisvuil lijkt minder snel te worden opgehaald, aldus de moeders. De man die nog het minste klaagt is de postbode. Het enige wat hij zou willen zeggen is dat mensen die brieven sturen naar Ypenburg en de nieuwe postcode niet kennen, beter de oude postcode kunnen laten staan dan die weg te laten of door te krassen. Krassen maakt bezorgen moeilijk, zegt hij.