Laatbloeier De Knegt valt gewoon minder vaak

Gerben de Knegt (26) onttroonde gisteren in Zeddam zijn ploeggenoot Richard Groenendaal als Nederlands kampioen veldrijden. De winnaar profiteerde van een lekke band van de verliezer. Toch is de zege van De Knegt geen toevalstreffer.

De verongelijkte verliezer beklaagde zich weer over materiaalpech. Richard Groenendaal had voor de zoveelste keer dit seizoen een lekke band gekregen. Hij weigerde zijn criticasters gelijk te geven en ontkende dat de lage bandenspanning de oorzaak was van de leeglopende tube. De titelhouder waande zichzelf gisteren de sterkste en deed daarmee de verrassende winnaar onrecht aan.

Gerben de Knegt pareerde in subtiele bewoordingen de verbale aanval van zijn opponent. Hij was gelijkwaardig geweest, beweerde hij, en hij had toch zeker op hetzelfde spoor en over dezelfde steen gereden die zijn ploeggenoot fataal zou worden? Hij had gekozen voor een hoge bandenspanning en niet alleen omdat hij zwaarder van gewicht is. De outsider had het parcours in Zeddam beter verkend dan de favoriet, die in de bochten bovendien meer risico's nam. ,,Daarom valt hij vaker dan ik'', wist De Knegt.

Na een paar stekelige vragen kwam het hoge woord eruit. De Knegt verweet de kopman onsportief gedrag. ,,Richard zou meer respect moeten hebben voor zijn tegenstanders. Met dit gedrag maakt hij zich niet populair in het peloton. Ik kan me voorstellen dat de Belgen kwaad worden als hij weer een excuus zoekt voor een nederlaag. Hij zou zijn tegenstanders beter kunnen prijzen.''

In tegenstelling tot Groenendaal is De Knegt een laatbloeier bij het veldrijden. Hij vond zichzelf mislukt als mountainbiker, toen hij drie seizoenen geleden de ATB-fiets verruilde voor een crossfiets. De verklaring is simpel; hij kan slechts een uur tempo rijden en niet ruim twee uur, zoals bij het mountainbiken vereist is. ,,Ik ben fysiek beter gemaakt om te crossen'', verwoordde hij het succes in zijn tweede wielerjeugd.

De Knegt had het veldrijden tot voor kort als bezigheidstherapie in de wintermaanden beoefend. In zijn eerste jaar als professionele crosser had hij veel aanpassingsproblemen. Hij ontbeerde stuurmanskunst, miste `het betere bochtenwerk' en had problemen met opstappen en afstappen. Nog altijd is de 26-jarige slungel uit het Brabantse Goirle geen toonbeeld van souplesse en explosiviteit, maar hij weet zijn technische tekortkomingen steeds beter te camoufleren. Door vaak en veel kopwerk te verrichten, kan hij de acceleraties van zijn rivalen neutraliseren. De Knegt fietste gisteren als de spreekwoordelijke dieselmotor.

Op het heuvelachtige parcours in Montferland, in het zuiden van de Achterhoek, waren De Knegt en Groenendaal veel sterker dan de rest. Voor het oog van enkele duizenden toeschouwers reden ze bijna een uur met z'n tweeën door de bosrijke omgeving. Op ruime afstand gevolgd door Wim de Vos, die zich vanaf het startschot in een kansloze positie manoeuvreerde. Drie Brabanders op het erepodium van het Nederlands kampioenschap; een logisch resultaat bij gebrek aan Belgische deelnemers.

De Knegt was met zijn lange benen in het voordeel op de steile trap met 110 treden. Hij nam dan telkens tientallen meters voorsprong op de kleine Groenendaal. Op het vlakke, modderige gedeelte wist de titelhouder zijn achterstand steevast ongedaan te maken. Tot in de voorlaatste ronde, vlak voor het finishdoek, toen een kiezelsteentje voor de beslissing zorgde. De Knegt nam honderd meter voorsprong en reed een gewonnen wedstrijd.

Groenendaal kon zichzelf niets verwijten, meende hij na afloop. ,,Ben ik een boerenlul omdat ik op dat steentje rijd?'' Hij had het kleine obstakel elke ronde geobserveerd en was het slachtoffer van de temperatuurstijging, luidde zijn opvallende verklaring. ,,Dat steentje lag onder de grond. Door de dooi kwam het op het laatst bovendrijven.''

Groenendaal wilde zich gisteren niet de rol van eeuwige pechvogel laten aanmeten. De wereldkampioen van 2000 en wereldbekerwinnaar van 2001 heeft dit seizoen last van zijn rug en problemen met zijn materiaal. ,,De zogenaamde cross-professoren willen mij een complex aanpraten. Terwijl een lekke band de normaalste zaak van de wereld is. Moet ik vanavond van ellende met een ijzerzaag al mijn fietsen in tweeën breken? Dan kan ik morgen niet trainen.''

De verongelijkte verliezer werd meewarig aangestaard door de verrassende winnaar. De Knegt was blij met de titel, maar hij was realistisch genoeg om de nationale titel in perspectief te plaatsen. Zonder de Belgische wereldtoppers Sven Nys, Mario de Clercq en Erwin Vervecken, gisteren actief bij het nationaal kampioenschap in Koksijde, was hij gisteren the best of the rest. In aanwezigheid van de Vlamingen stond hij dit seizoen nog nooit op het podium.

Bij zijn eerste profzege in Surhuisterveen waren de drie Belgen begin deze maand niet van de partij. De Knegt beschouwt zichzelf dan ook als een internationale subtopper. Hij zei te hopen dat de nationale kampioenstrui hem nog meer stimulans kan geven. ,,Ik heb moeten leren om voor de overwinning te rijden. Ik heb in de schaduw van Richard een hoger niveau kunnen halen. Eerlijk is eerlijk.''