Column

Staatslot

,,U krijgt er twee vlaggetjes bij'', sprak de staatslotenverkoper tegen de verbaasde klant.

,,Wat voor vlaggetjes?''

,,Staatsievlaggetjes! Die kunt u op uw auto doen en als de fotograaf van de Staatsloterij uw auto dan fotografeert, dan maakt u kans op een autoradio. U mag ook zelf een fijne foto van uw auto maken en die per e-mail opsturen naar de Staatsloterij.''

,,Waar moet ik ze op mijn auto doen?''

,,Aan de voorkant, net als op het plaatje. Het is een ode aan het prinselijk paar!''

Ik volg de dialoog tussen de staatslotenverkoper en de klant. Kinderachtiger kan het toch niet worden. Bij aankoop van een staatslot krijg je twee lullige plastic vlaggetjes cadeau en het ergste is: de klant accepteert het pakketje bijzonder gretig. Hij zegt ook nog: ,,Oh leuk, wat aardig van de Staatsloterij.'' Buiten doet hij ze meteen op zijn auto. Het gaat met zuignapjes. Ik kijk er vol medelijden naar. Grote kerel van een jaar of vijftig, een heuse baan en thuis een gezin, doet twee vlaggetjes op zijn middenklasser. De auto lijkt opeens op de voorste wagen van de rouwstoet. Komt door die lullige vlaggetjes. Mooi symbool. Lijkwagen met levend lijk.

Ik zie de reclamejongens van de Staatsloterij bij elkaar in vergadering. Een van de creatieven vraagt het woord.

,,Zullen we iets doen rond het huwelijk? Een huwelijkstrekking ofzo? En is het leuk om de klant dan een cadeautje te geven? Iets in de vorm van een vlaggetje en dat we daar dan weer een prijsje aan verbinden? Dan plakken ze de vlaggetjes graag op hun auto! De gratis opblaaskroon was ook een geweldig succes.''

De vergadering is enthousiast en men vraagt hem zijn plan snel uit te werken. Welke chinees gaat de half miljoen vlaggetjes produceren? Zijn ze op tijd klaar? Komt er een stevige ondersteuningscampagne in de media?

's Avonds komt hij thuis en vertelt aan zijn vrouw dat zijn vlaggetjesplan razend enthousiast ontvangen is. Zijn vrouw is ook blij. Zij doet er nog een schepje bovenop en oppert het plan om tijdens het volksfeest in de Arena bij de ingang gratis vlaggetjes uit de delen, zodat het volk naar de prins en zijn meisje kan zwaaien!

Er worden er meteen vijftigduizend bijbesteld. Wel iets grotere vlaggen. Beetje het formaat waarmee het publiek bij voetbalwedstrijden zwaait.

En de reclameman weet dat het een succes wordt. Binnen een paar weken rijdt een groot deel van Nederland met twee staatsievlaggetjes op zijn auto. Een ode aan het prinselijk paar. En in de Arena zal het publiek zwaaien. Vooral de vakken Brabant en Overijssel zijn niet te stuiten. Op de muziek van de uiterst gevoelig gezongen koninklijke hit van Marco Borsato zwaaien ze zich een tennisarm.

En de reclameman ziet zijn succes. Geniet bij zijn televisie. Kijk nou toch wat leuk. Vijftigduizend deinende onderdanen, zwaaiend naar het prinselijke sprookje. Kijk haar lachen. Kijk hoe ze geniet. Wat een leuke vrouw. Wat zijn ze verliefd. Wat een geluk! Wat een spetterende idylle.

Ze denkt aan Argentinië, Buenos Aires krijst door haar hoofd, de kroegen, de mensen, de vrienden.het warmbloedige pampavolk en nu staat ze oog in oog met Jansens en De Vriesen en andere Hollanders. Wat een bloemkoolvolk. Ze wil niet meer. Ze kan niet meer, maar ze moet.

En de prins zwaait terug. En zijn meisje ook. Op dat moment zijn ze al murw. Hun hoofden zijn van binnen bont en blauw gebeukt door hun onderdanen. Al die festiviteiten, al die gruwelijke types achter de dranghekken. Ze kan geen oranje meer zien.

,,Blijven glimlachen'', adviseert Alex zijn Máxima en ze doet het. Ondertussen haat ze het gruwelijke poldervolk met hun borduursels, liedjes, fanfares, klompendansjes en ander debiel gereutel. Ze minacht al die Nissantjes met hun vlaggetjes, maar ze moet blijven lachen.

,,Hoe lang nog'', huilt ze 'savonds tegen haar prins.

,,Tot je dood liefste. Glimlachen tot je sterft. Vooral naar de geketende burgemeesters, de invaliden, de bejaarden en de medaillewinnaars. Glimlach, doe of je ze serieus neemt, zwaai en zwaai en zwaai en zwaai. Dat is je leven, zo moet je verder. Dat is je staatslot!''