Spoorwegen 2

Iedereen die ook maar enigszins op de hoogte is van organisatiekundige en arbeidspsychologische principes weet dat stress en daarmee ziekte in belangrijke mate wordt veroorzaakt door de structurele onmogelijkheid voor mensen (of voor teams van mensen) de problemen die zij in het werk tegenkomen op te lossen. Juist door de knip die is aangebracht in de organisatie van de bedrijfsprocessen van de spoorwegen door de verkeersleiding daar buiten te plaatsen, is het in veel gevallen voor treinpersoneel en het sturingsapparaat van NS-Reizigers onmogelijk geworden problemen op te lossen. Dat is ook precies de reden waarom op Koninginnedag een groot deel van dit personeel er rond Amsterdam de brui aan gaf. Dat is vermoedelijk ook de oorzaak van een flink deel van het belachelijk hoge ziekteverzuim bij NS.

Daar is iets aan te doen. Zorg dat beide processturingsfuncties weer ruimtelijk bij elkaar komen, en dat de onderlinge communicatie onbelemmerd kan plaatsvinden. Zorg ook dat directe communicatie tussen treinpersoneel (van NS en van andere railvervoerders) en verkeersleiding weer mogelijk is. Daarvoor is het niet eens nodig dat de railverkeersleiding organisatorisch weer onder de NS-paraplu gebracht wordt.

Als buitenstaander heb ik de indruk dat deze ingreep binnen een half jaar mogelijk moet zijn en dat daarmee voorzichtig geschat een kwart van de ellende tot het verleden behoort.