Cypress Hill

De stonede rappers van Cypress Hill uit Californië hebben opnieuw een pro cannabis-verklaring afgelegd: op de nieuwe, zesde cd Stoned Raiders benemen dikke weed-wolken bijna het zicht op de creatieve beats van dj Muggs. De bedwelming van de heren blijkt vooral uit de overwegend luie nummers, want anders dan de vorige cd, Skull & Bones (2000) heeft Cypress Hill de crossover-stijl gelaten voor wat hij is. Daarom is de opening van Stoned Raiders nogal misleidend; daarin ronken de gitaren en wordt op de drums geroffeld alsof Limp Bizkit in opgefoktheid moet worden voorbijgestreefd.

De terugkeer naar de `stonede beats' is een verbetering. Cypress Hill heeft met de nasale, gemene stem van B-Real een troef in handen die breed mag worden uitgemeten, zonder gitaargeweld. Nu veren de beats zo gemoedelijk als een oude auto, wordt er wat etherisch op een synthesizer gerommeld en mag er zelfs een Spaanse gitaar op de voorgrond (zoals in Lowrider). Cypress Hill experimenteert ook met de plukkende gitaarstijl van de jaren vijftig en laat zo een breed muzikaal repertoire horen. Helaas ontbreekt er een echte `hit' zoals in het verleden Superstar of Insane In The Brain. De teksten zijn stoer en paranoïde, als vanouds. Maar als B-Real rapt `Memories they keep haunting me till the day I die' kun je je afvragen of de man niet eens wat minder vaak stoned moet zijn.

Cypress Hill. Stoned Raiders (Columbia 504171 9)