Ouders op de bres voor het katholieke gezin

Een icoon van de Heilige Familie zal zaterdagochtend nat worden van het wijwater. Dan zegent kardinaal Simonis in Utrecht het nieuwe pand in van het Instituut voor Huwelijk, Gezin en Opvoeding (IHGO). Deze stichting wil het katholieke gezin helpen bij de beleving van het geloof. Ze volgt strikt de opvattingen van Rome: geen euthanasie, geen abortus en liever ook geen echtscheidingen.

Het gezin volgens het IHGO is harmonieus en eigenbelang staat er niet voorop, zo schetst voorzitster Nelly Stienstra de ideale `hoeksteen van de samenleving'. Dat gezin heeft een vader en een moeder, daarin is ze duidelijk, maar over het kindertal moeten de ouders – samen met God – beslissen. Zonder voorbehoedsmiddelen, dat wel.

De stichting IHGO is nodig, omdat de opvattingen over de religie op katholieke scholen onder druk staan, vindt Stienstra, die vertaalwetenschapper is aan de Universiteit Utrecht. ,,Dan bedoel ik echt niet dat wij willen uitdragen dat de wereld in zes dagen geschapen is. Maar andere katholieke standpunten komen wel steeds minder naar voren, zoals de verrijzenis van Christus en Zijn waarachtige aanwezigheid in de eucharistie.''

Het IHGO is dertien jaar geleden opgericht in Hilversum, waar tot morgen het hoofdkantoor gevestigd is geweest. De stichting heeft 6.000 donateurs, van wie ongeveer de helft actief is. Zeven regionale werkgroepen organiseren de belangrijkste activiteiten van de stichting, de gezinsdagen: bijeenkomsten met lezingen, discussies en activiteiten voor de kinderen. De centrale vraag op zo'n dag is: hoe breng je als ouder het katholieke geloof over op je kinderen?

Nelly Stienstra, die zelf geen kinderen heeft: ,,Je hebt ouders die zeggen `zolang je onder mijn dak woont ga je elke zondag naar de kerk'. Maar dat vind ik geen goed idee.'' Als ouder moet je je kinderen kunnen uitleggen waarom het belangrijk is om katholiek te zijn, meent ze. ,,Als christen heb je andere waarden dan zo snel mogelijk rijk worden. Je moet God en je naasten liefhebben.''

José Goes is donateur en vrijwilliger van het IHGO. Ze organiseert gezinsdagen in de regio Utrecht. Ze woont met haar man Henk en vijf kinderen in De Meern. Hij leidt een fruitkwekerij, zij is `fulltime huisvrouw'. Op de gezinsdagen van hun werkgroep komen vijftig tot zestig mensen per keer, donateurs en mensen van buiten de stichting. Haar hele gezin gaat mee, behalve haar oudste zoon van negentien. Hij vindt de bijeenkomsten te massaal, maar noemt zich net als de andere kinderen wel katholiek.

Als moeder heeft José Goes geen problemen om haar kinderen met het katholicisme op te voeden. ,,Het is belangrijk dat je als ouder het geloof vóórleeft. Dan is het eigenlijk heel simpel.'' Of toch niet, verbetert ze zich. José Goes bidt met de kinderen, elke zondag gaat het gezin naar de kerk. Met geweld en seks op televisie kan ze goed overweg. ,,We zetten hem uit.''

De oudste kinderen hebben zelf al geen behoefte meer om naar die programma's te kijken, zegt ze. Voorzitster Stienstra: ,,Drugs, porno en geweld zijn zaken waar je in je leven beter niet mee te maken kan krijgen. Samen met je oudere kinderen kun je er wel naar kijken op tv – behalve harde porno dan – en er over praten.''

Persoonlijk zou Nelly Stienstra willen dat het IHGO zich met politiek gaat bezighouden. Samen met vier anderen (onder wie twee IHGO-medewerkers) publiceerde ze in 1997 een aanbeveling voor het CDA in Christen Democratische Verkenningen. De partij zou zich sterker moeten maken voor het gezin, schreven ze. Op dit moment is Stienstra een van de weinigen binnen de stichting met lobby-aspiraties. ,,Bedrijven zouden meer gedwongen moeten worden om ouders verlof te geven om de kinderen op te voeden. Nu is carrière maken vaak onmogelijk als je een paar jaar stopt. Of de man of de vrouw dan thuisblijft, maakt me niet uit.'' Er zou een minister voor Gezinszaken moeten zijn, vindt Stienstra. ,,Of laten we voorzichtigjes beginnen met een staatssecretaris.''