Nestwarmte

Ze stonden als lefgozers te boek, de Amerikaanse bestuurders van de snelle, agressief expanderende Nederlandse telecombedrijven als UPC, Versatel en Priority. En door hun overdosis aan machismo leken zij soms karikaturen.

Mark Schneider, de voormalige topman van UPC, was niet bang om een kwartaalverlies van een half miljard euro als ,,fantastisch'' te bestempelen. Het ging tenslotte om de toekomst, om de groei. Om alle weelde die de enorme investeringen ooit zouden voortbrengen. ,,Wij zijn geen cowboys uit Colorado. Wij zijn hier om te blijven'', zei de prediker van aandeelhouderswaarde twee jaar geleden.

Maar de tijden zijn veranderd. Schneider is toch vertrokken. Hij wilde meer tijd met zijn gezin doorbrengen en is met zijn familie naar de Verenigde Staten teruggekeerd. Gary Mesch, de onbevreesde collega van concurrent Versatel, deed hetzelfde. Vorige maand vertrok ook de financieel directeur bij het telecombedrijf. Het viel hem zwaar om gescheiden van zijn gezin in Parijs te opereren. En deze week gaf de bestuursvoorzitter van het kersverse beursfonds Priority er de brui aan. Nog geen half jaar na het debuut op het Damrak. En jawel, ook de voorman van Priority – de enige beursganger van 2001 – remigreert met familie naar het land van de onbegrensde mogelijkheden.

Tegenspoed in de technologie gaat verder dan De Zaak. De testosteronmanagers van weleer vervangen aandeelhouderswaarde door gezinswaarden. Ze ontdekken hun eigen huiskamer en hebben last van heimwee. Beste oplossing is nog altijd die van UPC: nestwarmte verzorgen door met de halve familie in de raad van commissarissen te zitten.