De meeste meisjes zijn mooi

In de serie `Vlinders' schrijven vier schrijvers over vier brugklassers die bij elkaar in de klas zitten op het Rhijnvis Feith Lyceum in het denkbeeldige plaatsje Zuideroog. De vier kinderen, twee jongens en twee meisjes, zijn heel verschillend, zowel wat karakter als wat milieu betreft. Ze bekijken de school en hun medeleerlingen dan ook alle vier heel anders. De eerste vier deeltjes van de serie kwamen vorig jaar tegelijk uit. Dat was erg aantrekkelijk want daardoor werd het mogelijk allerlei gebeurtenissen in verschillend licht te zien of te merken dat wat voor één van de vier een geweldige gebeurtenis was geweest, voor een ander helemaal geen rol speelde. Je zag al lezende als het ware de herinneringen voor later ontstaan, vier heel verschillende schooltijden, al werden die dan in dezelfde klas doorgebracht.

`Vlinders' is een soort geschreven kindersoap, met veel verliefdheden en vriendschappen die soms moeilijk soms vlot gaan, veel alledaags gehannes en mooie meisjes. Want de meeste meisjes die in deze serie voorkomen zijn mooi.

Nu zijn er twee vervolgdeeltjes verschenen, Tanja is verliefd en De stille oorlog van Olivier, respectievelijk geschreven door Nanda Roep en Daan Remmerts de Vries. Bij twee deeltjes werkt het effect van in verschillende hoofden te kunnen kijken iets minder, vooral niet omdat Tanja en Olivier weinig met elkaar op hebben en zich dus zo min mogelijk met elkaar bemoeien. Daardoor richt de aandacht zich vanzelf meer op de kwaliteiten van de deeltjes afzonderlijk, en daar valt, helaas, wel het een en ander op af te dingen. Vooral in Tanja is verliefd is de bravigheid en de oppervlakkigheid wel erg groot. Tanja, die uit een sociaal wat zwakker milieu komt en in een wijk woont waar de meeste van haar schoolgenootjes de neus voor op trekken, is een tikje onzeker op de nieuwe school met al die `kakkers'. Haar aandacht richt zich voornamelijk op uiterlijkheden, en die van haar vriendinnen ook het is een al make-up en kleren. En jongens natuurlijk. Zo zijn sommige meisjes nu eenmaal en dat is dan ook niet zo bezwaarlijk, vervelender is dat iedereen en alles zo onwaarschijnlijk goed en verstandig en braaf en aardig is. Al in het eerste deel raakte Tanja bevriend met de mooie welgestelde Louisa die haar allerlei dingen leerde: hoe ze zich beter op kon maken, hoe ze vrouwelijker moest lopen etcetera. Waarom Louisa al die moeite deed voor de slome Anita die Tanja toch vaak is, bleef onduidelijk. Ook in dit deel wordt Tanja voortdurend vreselijk aardig bejegend, haar ordinaire vriendin Marjan blijkt toch heel verstandig, als ze zich door Louisa en haar vriendinnen laat meeslepen in hun diefstalletjes wordt ze meteen door alweer een heel verstandige vrouw gered, de zeer intelligente Marike wil ook wel enigszins bevriend met haar zijn het is haar allemaal gegund maar het is wel wat zoet.

Olivier, uit De stille oorlog van Olivier is wat meer een echte jongen, zo eentje die zichzelf niet helemaal helpen kan. Hij begrijpt zijn vriendinnetje niet en stelt zich onmogelijk aan als ze in de buurt is, hij droomt van een muziekcarrière (en kijk eens aan: hij schrijft héle goede liedjes) en hij overschreeuwt zichzelf voortdurend. In de klas kelderen zijn cijfers door zijn verliefdheid, maar ja. Voorlopig geeft dat niet want we zijn in dit tweede deel pas bij de kerstvakantie aangekomen, dus zorgen om wel of niet overgaan hoeven de leerlingen zich niet te maken.

Ze zijn een tikje clichématig, deze boekjes, maar ook wel gezellig. Het zijn meer fijne boeken dan interessante literatuur, maar ach, iedereen snakt soms naar fijne boeken. Over een paar maanden lezen we weer over de kijk van Marike en Douwe op al de opwindende gebeurtenissen in Zuideroog.

Nanda Roep: Tanja is verliefd. Vlinders.Leopold, 120 blz. E22,59

Daan Remmerts de Vries: De stille oorlog van Olivier. Vlinders. Leopold, 112 blz. E22,59