American Roots

Een box met vier cd's die een overzicht biedt van de geschiedenis van de populaire muziek van de Verenigde Staten, zou die niet moeten beginnen met de toonkunst van de oorspronkelijke inwoners? Maar hun muziek komt pas als allerlaatste aan bod. Van de zes nummers dateert de oudste, een ceremonieel Navajolied, al van 1940.

Spookachtige muziek uit een verre, weggevaagde wereld. De andere vijf zijn gloednieuw en variëren van een bitter maar bedaagd protestlied door Floyd Westerman, tot new age fluitmuziek (R. Carlos Nakai) en melodieuze soft-rock van Robert Mirabal.

Cd 1 is gewijd aan countrymuziek, met de nadruk op de jaren vijftig. Bob Wills, Bill Monroe, Hank Williams, en de eerste vrouw die nummer 1 op de hitparade stond: Kitty Wells met It Wasn't God Who Made Honky Tonk Angels. Haar stem lijkt als twee druppels water op die van de Zangeres zonder Naam.

Van Ralph Stanley, ooit met zijn inmiddels overleden broer Carter een weergaloos zangduo, komt een opname van vorig jaar. Na meer dan een halve eeuw in het vak is weliswaar slijtage hoorbaar, maar het vuur is er nog altijd niet uit.

De tweede cd is gewijd aan de blues. Crazy Blues van Mamie Smith was de allereerste bluesplaat ooit, en in 1920 werden er honderdduizenden van verkocht. Van Howlin' Wolf zit Shake For Me erbij in een voor zijn doen cocktailbarversie. Van B.B. King's The Thrill Is Gone zijn de scherpe randjes afgeslepen door een zwerm violen.

De laatste twee cd's worden gedeeld door gospel, folk, cajun, zydeco, tejano en `native American'. Sit Down Servant van The Staple Singers staat na veertig jaar nog als een huis. De onweerstaanbare soul doet de lamme dansen en onthult de lijn die loopt naar de Macy Grays van vandaag.

De meest onbekende en verrassende muziek in deze box is de tejano, de muziek van de Mexicaanse Amerikanen uit het grensgebied. Het bedwelmende Mal Hombre van Lydia Mendoza uit 1934 klinkt als een vooroorlogs chanson. Vergeleken met de feestmuziek van accordeonvirtuozen als Narcisco Martínez en Valerio Longoria klinken cajun en zydeco nogal slap. Little Joe Y La Familia, in de jaren '70 met een revolutionair mengsel van Mexicana met rock, country, blues en jazz de stem van jonge Mexicaanse Amerikanen, is op deze plaat helaas vertegenwoordigd met een gelikte opname van vorig jaar. Het grote idool Selena ontbreekt jammer genoeg.

De box – soundtrack van een vierdelige tv-serie – beperkt zich tot de grote namen, en daarin ligt ook de kracht. De doos is uitgevoerd met een 60 pagina's tellend boek waarin over elke muzikant relevante informatie wordt gegeven, en de afgedrukte foto's zijn bovendien bijzonder fraai.

American Roots Music. Palmcd 2675-2